| Ouders BOYCOT de Raad voor de Kinderbescherming! Openbare aanklachten van burgers tegen het beruchte bestuursorgaan Raad voor de Kinderbescherming (Ministerie van Justitie) in de volksmond nog veel beter bekend als Raad voor de Leugenbescherming en Raad voor de Kindermishandeling |
Het is lachwekkend dat het bestuursorgaan Raad voor de Kinderbescherming in rapporten toeschrijft naar de conclusie
De conclusies zijn leidraad bij het schrijven van het rapport. De conclusie (ook wel: raadsvisie) wordt aan het eind van het rapport vermeld. Voordat de raadsonderzoeker echter begint met schrijven, weet hij al wat zijn conclusies zullen zijn. Dat is ook het belangrijkste gedeelte: hoe nu verder? De raadsonderzoeker moet het rapport TOESCHRIJVEN naar deze raadsvisie.
Alle zijpaden, andere overwegingen, losse einden, en mogelijke alternatieve verklaringen worden in het rapport vermeden. Met dit rapport neemt de Raad voor de Kinderbescherming stelling. Het moet in een rit - zonder zijsporen en wissels - duidelijk zijn waarom die stelling stellingname wordt ingenomen. Hoe meer zijsporen, hoe vager en onduidelijker het rapport, en des te meer afbreuk er aan de stellingname, de visie van de Raad wordt gedaan.
De Raadonderzoeker kan desgewenst ook eerst de Raadsvisie opschrijven, daarna de rest van de tekst, en deze tekst voor de raadsvisie plakken. Bron: Opleiding raadsmedewerker 6.3 De inhoud van het rapport: hoe schrijven? Pagina 89.
Het haalbaarheidsbeginsel als verkapte ontzeggingsgrond mag niet meer worden gebruikt door medewerkers van de kinderbescherming
Op 29 maart 2000 heeft een persconferentie plaatsgevonden n.a.v. het verschijnen van "Het ouderverstotingssyndroom in de Nederlandse context". Hop heeft tijdens deze persconferentie aan de directeur beleid Raad voor de Kinderbescherming vragen gesteld over het haalbaarheidsbeginsel als verkapte ontzeggingsgrond. Op verzoek van de heer J. Hop deelde de directeur beleid van de Raad, de heer Zwetsloot, aan de aanwezigen mede dat het haalbaarheidsbeginsel als verkapte ontzeggingsgrond niet meer mag worden gebruikt door raadsmedewerkers.
Hop heeft de directeur beleid Raad voor de Kinderbescherming verzocht dit in het Normenrapport II op te laten nemen.
Ouders zijn geen cliënten van de Raad voor de Kinderbescherming
Expliciet worden ouders gewaarschuwd dat de Raad voor de Kinderbescherming er niet is voor ouders maar voor kinderen. Ouders zijn dus ook geen cliënten van de Raad voor de Kinderbescherming. De naam Raad voor de Kinderbescherming etaleert het ook. De Raad voor de Kinderbescherming beschermt uw kinderen tegen de ouders. Het is dan ook essentieel dat ouders voor en tijdens ieder gesprek met de RvdK normen en gevaren blijven formuleren zoals wordt door mij op de website wordt geadviseerd.
Ook de kinderen van raadsmedewerkers lezen de internetsites van Hop
Geachte heer Hop,
Mijn moeder is werkzaam bij de Raad voor de Kinderbescherming en zodoende ben ik redelijk op de hoogte van de manier waarop deze instanties te werk gaat. Ik was dan ook verbaasd toen ik uw artikel over de Raad van de Kinderbescherming op het internet vond. De Raad van de Kinderbescherming is er om ervoor te zorgen dat kinderen het beter krijgen dan hun huidige situatie is. Als een kind niet aan één van de ouders word toegewezen, is het geheel logisch dat de andere ouder het hier helemaal niet mee eens is. Jammer genoeg kunnen niet beide ouders blij zijn met de uitspraak, en een Salomo oplossing is vaak uitgesloten. Als een kind bewust bij een van de ouders vandaan wordt gehouden, is daar een gegronde reden voor.
Hoogachtend,
X
Antwoord Hop
Beste X,
Ik vind het leuk dat je gereageerd hebt op mijn internetsites met bovengenoemde tekst. Ik ken je moeder, zonder dat jij dat kennelijk wist, heel erg goed. Je tekst heb ik exact weergegeven. Je (achter)naam is op al mijn internetsites gecensureerd.
J. Hop
Ouders BOYCOT de Raad voor de Kinderbescherming
Een boycot is, in de oorspronkelijke zin, het verbreken van (handels)relaties met een land, een bedrijf of een individu. In de brede zin is het ook een verzaking om iets te doen, bijvoorbeeld een verkiezing boycotten om een statement te maken. De redenen van een boycot kunnen van politieke aard zijn of dienen om een vorm van wraak uit te oefenen of iemand te isoleren. Het woord ontstond in Ierland, waar de hardvochtige Engelse rentmeester Charles Cunningham Boycott (1832–1897) zo door zijn pachters werd gehaat, dat zij hem in 1879 volledig isoleerden.
Bekende (oproepen tot) boycots in de
geschiedenis zijn o.a.
- de oproep van de Indiase leider Mahatma Gandhi om geen Engelse producten te
kopen.
- de Montgomery-busboycot die begon in 1955 en leidde tot het einde van de
rassenscheiding in bussen.
- de olieboycot van OPEC-landen tegen westerse landen die Israël hadden
bijgestaan in de Jom Kippoeroorlog, wat in 1973 leidde tot de oliecrisis,
- en de boycot van Zuid-Afrikaanse producten ten tijde van de
apartheidspolitiek.
- de boycot van joodse winkels in Duitsland en Oostenrijk, tijdens en in de
jaren voor de Tweede Wereldoorlog.
- Olympische Spelen 1956 in Melbourne vanwege de rol van de Sovjet-Unie in de
Hongaarse opstand.
CENSUUR
IN NEDERLAND ©
Groep
Hop
© Boycot
RvdK NBG
BSC
Modelbrief
91 Modelbrief
465 Oorlog op de Veluwe: (340)
(425) (459)
(379) Farizeeërs
gesignaleerd!
Het verzet op internet begon op de Veluwe in 1997 (1)
(16) en daar waren ze bij de
rechtbank Zutphen niet zo blij mee. (12)
(95) (710)
(Wraking,
naam en nevenfuncties rechters)