Criminoloog Cyrille Fijnaut onderzocht de georganiseerde misdaad voor Van Traa

Hij wil niet werken zoals de meeste wetenschappers. ,,Ik heb altijd er altijd een hekel aan gehad te werken op één onderdeel in mijn vakgebied. Dat is de gebruikelijke academische manier om roem te vergaren. Je specialiseert je op dat gebiedje en op den duur ben je de enige die daar op scoort. Maar ik vind dat een dodelijke manier van werken.

Bron: Marcel Haenen en Tom-Jan Meeus.
Alsof er een popartiest de mensa van het juridisch instituut in Leuven binnenglipt. Van achter hun broodjes blikken de studenten als één man op om hun hoogleraar strafrecht en criminologie binnen te zien komen. Cyrille Fijnaut (49) is een verschijning. Tijdens de lunch verklapt de professor dat hij zich verkneukelt bij de gedachte aan het carnaval dat dit weekeinde losbarst. ,,Ik hou er van om heel gek te doen". Vorig jaar heeft hij op een feestavond voor zijn Belgische studenten een persiflage gegeven van Freek de Jonge én Youp van 't Hek. Het moet een groot succes zijn geweest. ,,De studenten lachten zich kapot en stampten in de zaal". Fijnaut zal men niet hossend aantreffen in danszalen in zijn woonplaats Tilburg. Hij hoopt zich de komende dagen te vermaken met de uitzendingen van de Duitse televisie waarop live-registraties te zien zijn van carnavalsavonden en optochten. Maar echt veel tijd heeft de wervelende wetenschapper overigens niet. Koud klaar met het in kaart brengen van de omvang van de georganiseerde misdaad in Nederland, wacht hem al een nieuwe, prestigieuze klus. De Belgische regering heeft hem gevraagd te bestuderen waarom justitiële onderzoeken naar de terreurdaden van de Bende van Nijvel - die in de jaren tachtig gruwelijke overvallen op supermarkten uitvoerde - nooit resultaat hebben opgeleverd. ,,Het dossier telt 400.000 pagina's", zegt Fijnaut berustend. Voorafgaande aan het interview bespreekt de hoogleraar in het Engels geduldig de studievorderingen met een Italiaanse studente. Zijn werkkamer is kaal en rommelig en ligt aan de verkeerde kant van een plein in het knusse Leuven. Boven het raam dat uitzicht biedt op een onooglijke binnenplaats hangt de Rijkspolitie Award van 1993 voor Fijnaut. ,,Voor zijn op onderscheidende en dynamische wijze geleverde bijdragen ten voordele van de politie". De criminoloog hoest veel. Hij is net hersteld van een post-enquête griepaanval die uitbrak na zijn optreden in het zondagse tv-programma Buitenhof. In de auto op weg naar huis begon het al. ,,Ik reed met een beurs hoofd. Het water liep me uit de ogen en oren". Plichtsgetrouw als altijd stond hij de volgende ochtend om half zes naast zijn bed om file-vrij naar België te kunnen scheuren voor zijn wekelijkse colleges. Maar uiteindelijk kroop hij weer onder de wol. ,,Toen heb ik tegen mezelf gezegd: ik heb ook recht om ziek te zijn."

Kroongetuige
Fijnaut leidde met de criminologen Bruinsma, Bovenkerk en Van de Bunt de 'bende' van vier wetenschappers die in opdracht van Van Traa ernst en omvang van de georganiseerde misdaad in kaart bracht. De opdracht maakte voormalig politie-inspecteur Fijnaut in één klap de toonaangevende strafrechtgeleerde van Nederland. Hij zegt ,,geen idee" te hebben waarom ze juist hem hebben gevraagd voor de leiding van dit onderzoek. ,,Van mij weet men in ieder geval: hij maakt de klus af. Ik ben gehoord door de werkgroep-Van Traa toen die nog geen enquêtecommissie was en heb meteen gezegd: je kunt niet normeren als je niet weet wat je moet opsporen. Daar heeft de commissie nota van genomen. Je ziet het ook terug in het eindrapport. Ons onderzoek heeft gediend als register, als referentie voor het eindrapport van de commissie. Waar aan de ene kant wordt vastgesteld dat er geen Italiaanse toestanden zijn, wordt aan de andere kant de kroongetuige afgewezen." Fijnaut ziet het als zijn taak een ieder kond te doen van zijn wetenschappelijke inzichten. ,,Ik ben natuurlijk ambitieus. Ik krijg veel verzoeken en heb niet snel de neiging 'neen' te zeggen. Ik houd per jaar in België zo'n 20 à 25 lezingen. Als je onderzoek voor het parlement doet vind ik dat je ook moet opdraven als een lokale vereniging een toespraak van je vraagt. Dat is mijn opvatting van het vak. En het is ook goed. Laatst heb ik in Hasselt voor de 'Vereniging Actueel Leven en Denken' een zaal van 800 vrouwen anderhalf uur toegesproken. Als je daarna met de zaal discussieert, krijg je een idee wat mensen bezighoudt. Zo voorkom je dat je werkt in een ivoren toren." Hij wil niet werken zoals de meeste wetenschappers. ,,Ik heb altijd er altijd een hekel aan gehad te werken op één onderdeel in mijn vakgebied. Dat is de gebruikelijke academische manier om roem te vergaren. Je specialiseert je op dat gebiedje en op den duur ben je de enige die daar op scoort. Maar ik vind dat een dodelijke manier van werken. Ik kàn het ook niet: vijf jaar met één onderwerp bezig zijn, lijkt me funest. Ik neem mezelf heel serieus. Ik steek geen tijd in onserieuze zaken. De discrepantie tussen criminologie en strafrecht in de jaren tachtig vond ik onverteerbaar". Het was de periode dat Fijnaut zijn ambtelijke bestaan aan het departement van justitie verruilde voor een hoogleraarschap (1986) aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Hij kwam terecht op een faculteit waar een groot aantal wetenschappelijke medewerkers vooral excelleerde in beschouwingen over de afschaffing van het strafrecht of het schrijven van dichtbundels. Toegepaste wetenschap was daar geen alledaags verschijnsel. Fijnaut dacht er anders over. ,,Ik zat een maand in Rotterdam toen ik naar de gemeente stapte met een verzoek voor onderzoek. Als je in zo'n stad werkt zou je wel gek zijn als je daar geen boortoren plaatst: overal spuiten de problemen uit de grond. Het leidde tot een uitbreid onderzoek naar de criminaliteit in Rotterdam-Zuid".

Bendewezen
In Bijlage VIII van het enquêterapport schetst Fijnaut smeuïg de geschiedenis van de vaderlandse misdaad waarbij een onderscheid wordt aangebracht tussen autochtone en allochtone criminaliteit. Het gaat over het 'bendewezen' in de 18e eeuw, botersmokkelaars in Brabant en de Hells Angels in Amsterdam die zich naast hun ,,min meer vaste banen" onledig houden met drugs- en wapenhandel en protectie op de Wallen. Er wordt een uitvoerig profiel geschetst van de zeven 'toonaangevende' Nederlandse misdaadgroepen. Die houden zich allemaal bezig met de handel in verdovende middelen. Fijnaut beschrijft de kopmannen maar noemt ze niet met naam omdat het contract dat hij met het ministerie van justitie heeft gesloten over zijn onderzoekswerk dit niet toelaat. Hij houdt zich er keurig aan; ook off the record staat hij niet toe om bij een kopje koffie te raden wie hij met boef A, of boef G bedoelt. Ook al is zonneklaar dat sommige portretten gaan over Etienne U. - de voormalige rechterhand van de vermoorde Klaas Bruinsma - de vorige maand boven zijn zuurkool aangehouden Johan V., en de 'geweldenaar', de wegens drugshandel veroordeelde woonwagenkoning Jacobus L. Slotconclusie is dat er in Nederland geen allesregelende en almachtige criminele organisatie bestaat. ,,Er is in Nederland geen Octopus die de georganiseerde criminaliteit in het hele land omspant", aldus het rapport. ,,Je moet eigenlijk niet meer spreken van georganiseerde criminaliteit", doceert Fijnaut. ,,Misdaadgroepen hebben geen kantoor met een secretaresse en een voorlichter. Ze organiseren zich informeel, onzichtbaar en zo plat mogelijk. De georganiseerde misdaad voert een voortdurende battle of information. Een goede crimineel voorkomt dat de overheid iets van hem te weten komt. Daar komt de pro-actieve politiestrategie ook vandaan."(Politie-onderzoek lang voordat er een strafbaar feit is gepleegd, red.) ,,Het beeld dat wij van de misdaad hebben gepresenteerd is gecompliceerder dan eerder bekend was. Politie en justitie hebben jarenlang onheilspellend gesproken over vele honderden misdaadgroepen. Dat was overdreven en te algemeen. Er zijn bijvoorbeeld drie à vijf politieregio's waar in het geheel geen topgroepen bestaan. In Assen komt georganiseerde criminaliteit niet voor. Het is dan ook een verschil of je hoofdofficier van justitie in Amsterdam of Assen bent. Dat scheelt dag en nacht. Een man als Vrakking (Amsterdam) heeft een gigantische klus. Het voorstel van Van Traa om het aantal van 440 officieren van justitie uit te breiden, zou vooral moeten gelden voor de randstad en het zuiden van Nederland. Daar vooral zit de zware criminaliteit". Relativering van de ernst van de zware misdaad staat Fijnaut niet aan. ,,Over onze inschatting van de ernst van de georganiseerde misdaad kan je discussiëren. Wij rekenen er de financieel-economische fraude, de witte boorden-misdaad, niet toe omdat daar geen aantoonbare intimidatie, corruptie en afrekeningen plaats hebben. Maar er zijn mensen die dat gemakkelijk bij de georganiseerde misdaad betrekken. Volgens de definitie van het Bundeskriminalamt is er al sprake van georganiseerd e misdaad als twee mensen samen een criminele daad verrichten. ,,Er zijn overdrijvingen. Mij is wel duizend keer gevraagd door de media of de familie Van der Valk tot de georganiseerde misdaad behoort. Een tijdschrift voor managers, zo'n blad met een glossy kaft, benaderde mij zelfs of ik een portret wilde schrijven van de 'mafia-familie Van der Valk'. Maar meer dan organisatiecriminaliteit bedrijven die mensen niet. Ze interesseren mij wel. Ik volg hun zaken al jaren. Ze vervalsen de concurrentie. Maar van intimidatie of corruptie is nooit iets gebleken".

Alles kan
Uit alle onderzoeksgegevens blijkt dat de Nederlandse onderwereld volstrekt gepreoccupeerd is door de handel in geestverruimende produkten. Vooral de produktie en distributie van hasj en XTC is een lucratieve bedrijfstak van de penose. Toch wijst Fijnaut de stelling dat Nederland zo langzamerhand het Colombia van Europa is geworden, verontwaardigd van de hand. ,,Mij valt juist de globalisering van de drugshandel op: Colombia is overal. De smokkel van verdovende middelen is een internationaal bedrijf met Amsterdam als een van zijn wereldmarkten. Maar het is verkeerd daaraan de conclusie te verbinden dat Amsterdam uitzonderlijk is. Ik heb nota's van de Franse en Italiaanse regering gezien waarin Nederland als een fantoom wordt afgeschilderd. De Fransen schrijven dat 'Nederland een mafialand' is en de Italianen stellen dat in Nederland 'werkelijk alles kan'. Maar wie zegt mij dat het in Parijs minder is? Ik heb nog nooit een onderzoek gezien over de misdaad in Parijs waaraan de Franse overheid alle medewerking verleende. En voorzover ik de situatie in België ken, is er geen enkele reden te veronderstellen dat het hier minder erg is dan in Nederland. Hier zit meer mafia dan in Nederland. Anderhalve maand geleden werd in Antwerpen een secondant van Toto Riina aangehouden. Hij was gevlucht en leefde hier van een uitkering. Dat soort mafia-arrestaties hebben wij hier ettelijke malen gezien. Ik moet erbij zeggen dat er, denk ik, geen Europees land is dat zoveel internationaal hoog aangeschreven hasj-handelaren telt. Een autochtone Belg in de hasj is toch echt vrij zeldzaam". Zou het, gezien het overheersende aandeel dat de handel in verdovende middelen inneemt in het criminele bestaan, niet het beste zijn de handel inderdaad maar vrij te geven? Fijnaut gelooft van niet. ,,Legalisering van soft drugs zou hooguit een eerste reductie van de georganiseerde misdaad teweegbrengen. Maar je heft er de zwarte markt niet mee op. En de resterende illegale markt, voor hard drugs die je nooit kunt vrijgeven omdat ze zeer schadelijk zijn, wordt nog professioneler en lucratiever bediend. Kijk naar de smokkel in sigaretten die de laatste jaren weer de kop opsteekt omdat sommige landen immense belastingen op tabak heffen. Legalisering maakt de zwarte markt kleiner maar de criminaliteit harder". De criminoloog beschrijft in zijn rapport dat er op basis van de justitiële dossiers moeilijk zicht te krijgen is op de adviseurs van de drugshandelaren zoals advocaten, notarissen, accountants en witwassspecialisten. Een van de moderne adviseurs die Fijnaut beschrijft is de public relations-man van criminele organisaties. ,,De voorman van groep D (waarmee naar alle waarschijnlijkheid Etienne U. wordt bedoeld, red.) poogt bepaalde media te gebruiken voor de uitschakeling van zijn belangrijkste tegenstanders in de overheid gewoon door discrediterende berichten over hen te laten verspreiden. D. tracht ook via de media en vooral via journalisten met wie hij een vaste relatie onderhoudt, een zo gunstig mogelijk imago van zichzelf te creëren. Vanzelfsprekend om te voorkomen dat hij op den duur - ook in de ogen van het publiek - terecht het grote mikpunt van politie en justitie wordt". Fijnaut wil deze passage eigenlijk liever niet toelichten. De terughoudendheid wordt veroorzaakt doordat een officier van justitie en een politieman uit Haarlem werden weggelachen toen ze voor de enquêtecommissie verklaarden dat sommige journalisten door criminelen worden gemanipuleerd. Maar dan toch, een klein beetje: ,,Ik stel vast dat goede criminelen ook in staat zijn de media te manipuleren. Dat gebeurt. Voor iedere topcrimineel is het van 't grootste belang dat hij in de publiciteit niet in zijn ware gedaante wordt geportretteerd. Zo heb je dat bij Bruinsma gezien. Toen hij actief ging meewerken aan publicaties over zijn criminele imperium, was dat in feite het begin van het einde. Vandaar dat topcriminelen er alles voor over hebben om een raak portret te voorkomen. Het gevaar bestaat dat criminelen journalisten met drooglegging bedreigen zodra ze op die toer dreigen te gaan".

Nekschot
Het was het afgelopen jaar voor de wetenschappelijke onderzoekers niet altijd even eenvoudig relevante informatie te achterhalen. Het centrale informatiepunt van de recherche - de CRI in Zoetermeer - is slechts in naam het middelpunt van de opsporing. Fijnaut heeft zich er aan geërgerd. ,,De CRI, het moet maar eens gezegd, staat op dit moment droog. De CRI zit niet ingebed in de informatiestromen. Er zijn politiekorpsen die een aversie hebben tegen de CRI en geen inlichtingen afstaan. Dan moet de CRI gaan bedelen bij korpsen die zelf overigens ook vaak geen goed overzicht hebben van wat er precies aan informatie in huis is. Het wordt hoog tijd dat een aantal korpschefs samen met het ministerie van justitie gaat bekijken hoe de CRI goed kan gaan functioneren". Wie denkt dat Fijnaut maandenlang met rode oortjes heeft zitten snuffelen in politiedossiers heeft het mis. Hij vond het, gelet op zijn politie-achtergrond, gewoon werk. Soms las hij eigenaardige dingen. ,,Dan dacht je waarom gaat zo'n man die je van de televisie kent nou uitgerekend op het feestje van die gangster zingen''. Maar er waren soms toch misdrijven die zo gruwelijk waren dat ze nog op zijn netvlies staan. ,,Wat mij bijzonder raakte was het verhaal van de Italianen in Amsterdam. Twee kleine dealers die bij het Centraal Station werken en in hun bestaan voorzien door aan landgenoten drugs te verkopen. Ze raken in conflict met enkele grotere jongens en op een dag zien mensen op de gracht hoe een troepje mensen onder een brug een jongen dwingt het hoofd naar de grond te buigen. Met een nekschot wordt hij afgeknald. Zijn maat wacht hetzelfde lot. Een moedwillige liquidatie. IJskoud."

Eigenzinnigheid is Nordholts handelsmerk

BAS BLOKKER en JOKE MAT
Beschadigd kwam de Amsterdamse politie twee jaar geleden uit de IRT-affaire te voorschijn. In de parlementaire enquête wist hoofdcommissaris Nordholt zijn korps te rehabiliteren. Het beeld van "onbekwame, onbetrouwbare, praatzieke en corrupte agenten, is rechtgetrokken''.

In uniform zit de hoofdcommissaris aan het hoofd van een meterslange tafel. De perskamer op het Amsterdamse hoofdbureau van politie is die ochtend in augustus 1994 tot in de vensterbanken gevuld met journalisten. Ze hebben bloed geroken. Eén dag eerder zijn de wel zeer riante arbeidsvoorwaarden van de korpschef in de openbaarheid gekomen en nu komen ze zijn wanhopige uitvluchten optekenen. Maar dan komen ze toch bedrogen uit.

Tijdens de bijeenkomst keert de hoofdcommissaris de tafel als het ware om. Al spoedig gaat het gesprek niet meer over zijn salaris, maar over de parlementaire enquête naar de IRT-affaire die Nordholt verlangt. Drie maanden eerder heeft de commissie-Wierenga de schuld voor de ontbinding van het Interregionaal Rechercheteam Noord-Holland/Utrecht bij het Amsterdamse politiekorps gelegd. De hoofdcommissaris was verbijsterd. Een parlementre enquête zal, verzekert hij de journalisten, de waarheid aan het licht brengen. En de waarheid, daar kon geen twijfel over bestaan, dat was zijn waarheid.

Op een tentoonstelling in een van de gangen van het Amsterdamse stadhuis hangt een foto van Erik Ernst Nordholt. Het portret is karakteristiek. De hoofdcommissaris is in uniform, de handen liggen op tafel, de vingers ineengevlochten, de ogen staan vertrouwenwekkend ernstig. ,,Je moet me typeren als een Noorrling'', luidt het bijschrift. ,,Per slot heb ik altijd op een dorpje daar gewoond. Maar er is iets met mij gebeurd, een wonder haast. De Noorderling is stadsmens geworden.''

Toen de noorderling Nordholt in 1987 door burgemeester Van Thijn met het gouden contract naar Amsterdam werd gelokt, had hij een bliksemcarrière achter de rug in Groningen. Hij was daar al tot commissaris bevorderd voordat hij alle kanten van het politie-vak (bijvoorbeeld het recherchewerk) had gezien. Toenmalig burgemeester H. Buiter, zijn korpsbeheerder: ,,Hij stak met kop en schouders boven de anderen uit. We waren bang dat een ander korps hem zou wegkapen.''

In 1984 werd hij tot hoofdcommissaris benoemd. Ook was hij in Groningen doctorandus in de sociologie geworden. Prof.dr. I. Gadourek, toen recteur van het sociologisch instituut van de Rijksuniversiteit van Groningen, kan zich de student Nordholt nog goed herinneren. ,,Hij kwam op mijn spreekuur om te vragen of ik het goed vond dat hij zijn colleges in uniform zou volgen. Ik vond het goed en zo zat hij voortaan geüniformeerd in de collegezaal.''

Nordholt bleef zijn tuniek consequent dragen. Begin jaren tachtig was in Amsterdam de gewoonte afgeschaft dat de korpschef een uniform droeg als hij de vergadering van de gemeenteraad bijwoonde. Nordholt voerde die weer in. Zo straalde hij gezag uit op de buitenwereld en liet hij zijn korps-,,mijn dienders'', zoals hij ze noemt-zien dat hij een van hen was. Deze houding maakte hem onder agenten razend populair.

F. Wijts, die in Groningen enige jaren als hoofdagent onder Nordholt werkte: ,,Het was een man die ook op de werkvloer kwam. En als hij eenmaal je naam gehoord had, vergat hij die niet meer.'' J.W. Bakker, oud-hoofdcommissaris van Apeldoorn, prijst de manier waarop Nordholt omging met zijn Amsterdamse korps. ,,Wij hadden muziekuitvoeringen, steden deden dat om de beurt. Tijdens het défilé van het korps stond de korpschef dan naast de ontvangende burgemeester. Erik was een van de zeer weinigen die dan na afloop naar zijn mensen toeging en zei: 'Jongens: goed gedaan. Jullie staken met kop en schouders boven de rest uit.' De meeste korpschefs verdwenen meteen met de burgemeester naar de receptie.''

Het uniform werd ook een handelsmerk in contacten met de media. Hieraan heeft Nordholt altijd veel waarde gehecht. Al in 1970 schreef hij in een klein sociologisch onderzoek over de verhouding burgerij-politie dat goede contacten tussen politie en pers ,,cruciaal'' waren. De liefde was wederzijds. Zo'n intelligente politieman met charme en een 'bijna spirituele uitstraling', zoals een van zijn vrienden het omschrijft, is zeldzaam.

Toen eind jaren '80 'veiligheid' en 'criminaliteit' issues werden zochten de media fotogenieke figuren om erover te vertellen en ze vonden Nordholt. ,,Hij ging perfect met de pers om'', zegt M. Hoeksum, redacteur van het Nieuwsblad van het Noorden, die Nordholt in zijn Groningse tijd goed leerde kennen. ,,Je had nooit het gevoel dat je werd gebruikt. Hij weet heel precies wat hij op welk moment in welk medium moet brengen. En wat niet.

Toen hij van Groningen naar Amsterdam vertrok, wilden wij hem fotograferen op een paard op de Dam. Hij weigerde. 'Denk je dat ze me dan nog au serieux zouden nemen in Amsterdam', zei hij.'' Begin jaren negentig leek Nordholt niet meer weg te branden uit de publiciteit, die hij gebruikte om kritiek uit te oefenen op het overheidsbeleid.

Zijn uitspraken betroffen bijvoorbeeld het toenemende gevaar van rassenrellen (1991), het falende minderhedenbeleid van de overheid waarvoor de politie de rekening moest betalen (1992), het 'lozen' van criminele jongeren door de Antilliaanse overheid (1993) en de corruptie in de politiek (1993). Ook de hoofdcommissarissen van de andere drie grote steden lieten zich niet onbetuigd en eind 1993 ontvingen de vier gezamenlijk de Machiavelli-prijs voor communicatie. Oud-burgemeester Buiter van Groningen: ,,Van Thijn heeft in zijn enthousiasme Nordholt laten weglopen. Bij mij heeft hij dat nooit gedaan. Dan had ik ook wel gezegd: En nu is het uit, ik ben de burgemeester. Nordholt zei nooit nee als de media hem iets vroegen. Hij vond het wel mooi ook, hè.'' Eigenzinnig is Nordholt altijd al geweest.

In 1985 zou de terroristische groepering van Abu Nidal het hebben voorzien op joodse doelen in Nederland. Alle Nederlandse politiekorpsen kregen van de minister van binnenlandse zaken Rietkerk de opdracht de synagoges te bewaken. En alle commissarissen deden het, behalve hoofdcommissaris Nordholt van Groningen. Als de dreiging zo ernstig was als Binnenlandse Zaken voorgaf, dan had hij pantservoertuigen en automatische wapens nodig, anders was de opdracht volgens hem onuitvoerbaar. ,,Ik laat mijn dienders niet gebruiken als schietschijf.'' Dat de andere korpschefs allemaal hadden toegestemd, zei hem niets. Zijn eigen oordeel was hem genoeg.

Tijdens de parlementaire en quête bleek dat Nordholt de laatste twee jaar de Raad van Hoofdcommissarissen niet heeft bezocht. Toen minister Dijkstal (binnenlandse zaken) dit vernam, kondigde hij onmiddellijk aan dat hij Nordholt de opdracht zou doen toekomen weer met zijn collega-korpschefs in overleg te treden. In de IRT-affaire keerde de eigengereidheid zich tegen Nordholt en zijn korps. Had Nordholt gelijk toen hij besloot het Rechercheteam Noord-Holland/Utrecht abrupt te ontbinden, geschrokken door de uit de hand gelopen opsporingsmethoden? Of waren hij en zijn korps zelf de oorzaak van de grondig verstoorde verhoudingen binnen het rechercheteam? De commissie-Wierenga trok die laatste conclusie.

D. van Dop, hoofd Divisie Georganiseerde Misdaad in Midden- en West-Brabant, kan dit begrijpen. Hij schrok zich wild toen hij bij een oriëntatie op zijn nieuwe functie een werkbezoek bracht aan het IRT. De Amsterdammers duiden hun Haarlemse collega's aan als ,,de boerenpolitie''. ,,Ik vroeg me af hoe ze dan wel niet over ons zouden uitlaten.''

De Amsterdamse gemeenteraad stelde zich na 'Wierenga' pal achter Nordholt. Oud-raadslid Van der Stoel: ,,Juist omdat ze in Den Haag hadden gezegd, het zijn die arrogante rot-Amsterdammers geweest die niet wilden samenwerken. Zo simpel kon het niet zijn.'' Bij een bezoek van Nordholt aan de raadscommissie, enkele dagen na het IRT-debat, riep een raadslid pathetisch uit: ,,Ze moeten met hun rotpoten van onze rotcommissaris afblijven.'' Alleen B. Robbers, de politiewoordvoerder van D66, stond op en verklaarde dat Nordholt moest vertrekken.

Twee jaar lang heeft het oordeel van Wierenga op Nordholt en zijn korps gedrukt. Het waren moeilijke jaren voor hem, zeggen degenen die hem goed kennen. J. Wallage, fractievoorzitter van de PvdA in de Tweede Kamer: ,,Je merkt wel dat dat met het klimmen der jaren ook voor hem een last is. Hij is minder vrolijk, maakt minder grapjes. En zijn woede is groter.''

Gaandeweg de verhoren van de parlementaire commissie onder Maarten van Traa werd duidelijk dat de 'werkmethodiek' van het IRT-het importeren en doorlaten van tonnen softdrugs via een infiltrant-en vooral het gebrek aan controle hierop ('wie runt wie?') de opheffing van het team rechtvaardigde. Nordholt kreeg zijn gelijk alsnog.

Hij is gerehabiliteerd, zegt B. Robbers, die destijds in de Amsterdamse raad zijn aftreden eiste. Een maand geleden sprak hij de hoofdcommissaris over deze kwestie. ,,Hij kon mijn reactie van toen wel billijken. Alleen had ik die 's avonds voor de televisie nog wat aangescherpt, zei hij, en dat had hem zeer gekrenkt. 'Ik weet niet meer hoe ik het toen heb gezegd', antwoordde ik. "Ik kan het je laten zien", zei Nordholt. "Ik heb de videoband bewaard.''

Ook anderen beschouwen Nordholt als de voorlopige 'winnaar' van de enquête. Oud-PvdA-Kamerlid P. Stoffelen: ,,Het beeld dat Amsterdamse agenten onbekwame, onbetrouwbare, praatzieke en corrupte agenten zijn, is rechtgetrokken-en dat is een vorm van gerechtigheid.'' J.W. Bakker: ,,Nordholt is er sterker uitgekomen. Zijn hoofd staat niet op het spel.'' Wel stuitte Nordholts optreden bij Van Traa op kritiek. De aanblik van de tot het uiterste geconcentreerde politiechef wekte bij velen de indruk van een wraakzuchtige verbetenheid.

De Brabantse politieman D. van Dop vond het stuitend dat Nordholt dreigde af te treden als de IRT-methoden door Van Traa zouden worden goedgekeurd. ,,Twee jaar geleden had hij moeten zeggen: Okee, als iedereen het niet met mij eens is, dan maar zonder mij. In plaats daarvan stapte hij toen als een klein kind naar de publiciteit.'' Van Dop vindt dat Nordholt zelfs na de enquête niet kan worden vrijgepleit van enige verantwoordelijkheid voor de affaire.

,,Wat mij heel erg heeft verbaasd is dat hij zo weinig heeft gedaan om de zaak bij elkaar te houden. Ga een week op de klei of op de hei zitten, vecht het daar uit. En kom je er niet uit, leg het dan aan de bewindslieden voor. Ik vind dat Nordholt voor dat niveau, voor dat salaris, absoluut niet genoeg moeite heeft gedaan.''

Maar volgens hoofd van het openbaar ministerie Docters van Leeuwen, die Nordholt goed kent, kan de Amsterdamse hoofdcommissaris niets worden verweten. ,,Het is een man die goed kan luisteren. Maar dan moet hij daar wel de kans voor krijgen. In die zaak heeft een aantal mensen zich onvoldoende verantwoord, onvoldoende overlegd. Dan is er niet voldoende communicatie en ontstaan er conflicten.''

Ook wel kernteam. Multi-disciplinair samengestelde politieteams die interregionaal een bepaalde vorm van zware criminaliteit onderzoeken. Nadat eind jaren tachtig het eerste IRT werd gevormd-het later gesneuvelde IRT Noord-Holland/Utrecht) -, kwamen er na 1992 vijf over het hele land bij. Zij worden met IRT of kernteam aangeduid. 

Criminele Inlichtingendienst van de politie, bestaande uit rechercheurs die misdaadnetwerken in kaart brengen op een moment dat er nog geen concrete verdachten zijn. Elke politieregio en een aantal bijzondere opsporingsdiensten hebben een CID.

Overheid & werknemer, ziekteverzuim, re-integratieprojecten, ontslag, concurrentiebeding en rechtspraak
AvR Verzoekschrift om lidstaat Nederland te gelasten de werking van de Nederlandse Grondwet direct te schorsen
111 Waar de overheid enkeling niet beschermt in zijn vrijheid tegen de meerderheid zien we onderdrukking en dictatuur
109 Voor iedere topcrimineel is het van 't grootste belang dat hij in de publiciteit niet in zijn ware gedaante wordt geportretteerd"
134 Verzonnen verhalen over ouders kenmerk jeugdzorg en RvdK voor meer subsidie en kinderbeschermingsmaatregelen
Wat is het verschil tussen 107.000+ kindermishandelingen in "jeugdzorg PR-campagnes"
en het daadwerkelijke aantal veroordelingen van ouders wegens het plegen van kindermishandeling ieder jaar opnieuw?
334 Kritiek op rechtspraak via politiek kanaliseren dus infiltratie rechterlijke macht in het Ministerie van Justitie
468 Wat doet een informatiebewerker bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken?
414 Wet Bijzondere Opsporingsbevoegdheden geeft inzicht in werkwijze OM en politie en opslaan gegevens over burgers
688 STASI NEDERLAND! De Staat wil burgers nog beter dan in de DDR in de gaten houden door invoering van kilometerheffing
623 Van alle electronische akten burgerlijke stand kan direct een dubbel worden gestuurd naar Justitiële Informatiedienst (JustID) Almelo
300 Liegen en bedriegen norm voor overheid/rechtspraak om burgers te demoniseren, kritiek op overheid zelf te onderdrukken
745 Burgers kansloos tegen RvdK en jeugdzorg omdat kinderrechters weigeren aan neutrale waarheidsvinding te doen
003 Zolang ouders zich alleen richten op procedures "zonder samenwerking met gezinsvoogd" is er geen vooruitgang mogelijk
OMR Omroep Gelderland 180608 Alles uit de kast, informatieve TV uitzending over het wraken van de kinderrechter
125 ONBEVOEGD UITSCHRIJVEN KIND UIT GEMEENTE DOOR "JEUGDZORG"! Bezwaar- en beroep GEGROND verklaard
419 Hoe bont moet je het maken voordat je als RECHTER wordt ontslagen? Voorbeeld 1!
555 Hoe bont moet je het maken voordat je als RECHTER wordt ontslagen? Voorbeeld 2!
470 Ongelijke doorlooptijden procedures ouders tegen RvdK/jeugdzorg representatief voor Nederlandse rechtspraak
557 Politiek gekonkel, handjeklap rechtersleger met gemeente! Pikmeer I, OM niet-ontvankelijk bij vervolging gemeente als verdachte
558 Politiek gekonkel, handjeklap rechtersleger met gemeente! Pikmeer II, OM niet-ontvankelijk bij vervolging gemeente als verdachte
655 Reactie rancuneuze jeugdzorg medewerker die in de bezwaarcommissie zit en zelf in hoger beroep een zaakje verliest
212 Moszkowicz sr: Valse aanklacht tegen vader gegrond maar ook dit kind blijft gevangen in gesubsidieerde voogdij
UWV Stichting UWV LEED komt op voor burgers die problemen hebben met uitkeringsinstantie UWV
569 Opschorting behandeling lopende procedures startende zelfstandigen tegen UWV
379 Alleen Groep Hop ging NIET AKKOORD met betaling LOSGELD per gekozen raadslid aan de Ermelose CDA-PR commissie
383 Farizeeërs gesignaleerd bij CHRISTELIJK college Groevenbeek, Ermelose ondernemingsvereniging, Stichting Pinel
406 De ontwikkeling van Nederland als informatie samenleving cruciaal voor arbeidsproductiviteit en sociale cohesi
352 Bent u ziek? Verzuimverzekeraar die als arbodienst fungeert rekent op medeplichtigheid werkgever
192 Jaarverslag 2005 Nederlands Instituut van Psychologen, de beroepsvereniging van psychologen
160 Moszkowicz sr. waarschuwt Geen omgang tussen kind en vader omdat er geen sprake is van incest
195 Klacht gegrond met Hop als gemachtigde tegen Mw Drs C. Snijder pedagoog PAR Amsterdam. Maatregel waarschuwing!
322 Klacht gegrond tegen psychiater in de zaak van vader H. met Hop als gemachtigde tegen GGZ Drenthe
285 Bedrijfsleven! Man moest succesvolle DSM loopbaan afbreken! Welk belang had DSM bij opsluiten van zijn vrouw?
389 Openbaar Ministerie" probeert namen, initialen, functies en bijbaantjes van OM-ambtenaren geheim te houden
005 Bedrijfsleven! Procederen tegen het Openbaar Ministerie met K.H. de Werd na problemen met werknemers van de vakbond
283 Overheid! Strijd werknemer tegen Gemeente Amsterdam een waarschuwing voor anderen die tegen gemeente procederen
680 Overheid! Om het systematisch klagen met Hop tegen jeugdzorg te voorkomen werd met spoed klacht wetgeving aangepast
104 Overheid! Ontslag werknemer wegens verstoorde verhoudingen na valsheid in geschrifte gepleegd door directeur
278 Gegevens uit het verleden als norm. Eindrapport Commissie Traa hoofdstuk 1-3
296 Gegevens uit het verleden als norm. Eindrapport Commissie Traa hoofdstuk 4-8
297 Gegevens uit het verleden als norm. Eindrapport Commissie Traa hoofdstuk 9-10
572 Ad Bos verklapte in 2001 het geheim van de bouwfraude en eindigt in camper in de gemeente Bergen Noord-Holland
334 Op patiëntenkaart Defensiemedewerker Fred Spijkers werden stiekem psychiatrische aantekeningen gezet
020 Wat zijn de kansen van de gemiddelde Nederlander die door de overheid wordt gedwarsboomd en getreiterd?
422 Commando's winnen strijd om behoud van de groene baret tegen bevelhebber KL Marcel Urlings en zijn patrol kleurige baret!

top
Censuur in Nederland ©
Stem Groep Hop in 2014