Conclusie: Wetten worden alleen gemaakt om gewone burgers te NAAIEN, al ROTZOOI je met verkiezingsformulieren dan kom je er als VVD-er mee weg!

Wetteloze rechtspraak is reguliere praktijk in Nederland anno 1999

Door J. Hop Ermelo 1999

De WET is buiten werking gesteld door almachtige rechterlijke ambtenaren. Is dit slordigheid, of machtswellust van de rechter? Antwoord: NEE...!! De wetgever heeft de wet als referentiekader voor het juridisch verkeer versluierd en daarmee de rechtsstaat feitelijk buiten werking gesteld. De wetgever heeft de wet als ultieme uiting van het recht en referentiekader buiten werking gesteld. Dit is gebeurd in 1963 toen in artikel 99 R.O. lid 1 sub 2, 'de schending van de WET' vervangen is door 'schending van het recht' als een van de twee cassatiegronden.

Hiermee is de weg geopend van de heilloze van de zogenaamde jurisprudentiewetgeving. Daarmee werd niet alleen de Staten Generaal als wetgever gepasseerd, maar groeit de praktijk die in flagrante strijd is met de belangrijkste en meest fundamentele wet op het gebied van recht: namelijk de wet Algemene Bepalingen uit 1829. Deze wet gebiedt immers in de artikelen 11 de rechter recht te spreken volgens de WET en verbiedt volgens artikel 12 jurisprudentie rechtspraak. De hele jurisprudentiepraktijk van de Hoge Raad is dus in flagrante strijd met deze wet! c.f.: Verheugt, Knottenbelt, Torringa, inleiding Nederlands Recht, Arnhem 1994, pagina 108.

Wet 14 juni 1822, Artikel 11 Rechtspreken volgens de wet:
"De regter moet volgens de wet regt spreken; hij mag in geen geval de innerlijke waarde of billijkheid der wet beoordelen"

De rechtspraak in Nederland dient per definitie te geschieden op basis van de wet, ongeacht de datum dat democratische wetgeving door de Staten-Generaal tot wet werd verklaard. In de praktijk lijkt de rechtspraak zich meer en meer aan de wet te onttrekken en zich te richten op voorkomende jurisprudentie. Deze laatste ontwikkeling is apert in strijd met de wet, waarvan hieronder een citaat wordt weergegeven.

 

WET van den 14den Juni 1822, houdende algemeene bepalingen der wetgeving van het Koningrijk. Wetsfamilie: Grondwet; Wet algemene bepalingen

Soort: wet

Deze wet is laatstelijk gewijzigd bij de wet van 28 december 1989, Stb. 616
Citeertitel: Wet algemene bepalingen

Aanhef

Wij WILLEM bij de gratie Gods, Koning der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, Groot-Hertog van Luxemburg, enz., enz., enz.

Allen die deze zullen zien of hooren lezen, salut! doen te weten:

Alzoo Wij in in overweging genomen hebben, dat, volgens art. 163 van de, grondwet, "moet worden ingevoerd een algemeen wetboek van burgerlijk regt, van koophandel, van lijfstraffelijk regt, van de zamenstelling der regterlijke magt en van de manier van procederen;"

Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der Staten Generaal

Art. 1.
(Vervallen bij de wee van 4 februari 1988, Stb. 18).

Art. 2.
(Vervallen bij de wet van 4 februari 1988, Stb. 18).

Art. 3.
(Vervallen bij de Wet van 28 december 1989, Stb. 616).

Art. 4.
Wet werkt niet terug
De wet verbindt alleen voor het toekomende en heeft geene terugwerkende kracht.

Art. 5.
Alleen latere wet ontkracht wet
Eene wet kan alleen door eene latere wet, voor het geheel of gedeeltelijk, hare kracht verliezen.

Art. 6.
Personeel statuut
De wetten, of gedeeltelijk de regten, den staat en de bevoegdheid der personen, verbinden (Ie. Nederlanders, ook wanneer zij zich buiten 's lands bevinden,

Art. 7.
Re‰el statuut
Ten opzigte van onroerende goederen, geldt de wet van het land of der plaats alwaar die goederen gelegen zijn.

Art. 8.
Werking van het strafrecht
De strafwetten en de verordeningen van policie, zijn verbindende voor allen die zich op het grondgebied van het Koningrijk bevinden.

Art. 9.
Vreemdelingen en burgerlijk recht
Het burgerlijk regt van het Koningrijk is hetzelfde voor vreemdelingen als voor de Nederlanders, zoolange de wet niet bepaaldelijk het tegendeel vaststelt.

Art. 10.
Plaats bepaalt de vorm
De vorm van alle handelingen wordt beoordeeld naar de wetten van liet land of de plaats alwaar die handelingen zijn verrigt.

Art. 11.
Rechtspreken volgens de wet
De regter moet volgens de wet regt spreken; hij mag in geen geval de innerlijke waarde of billijkheid der wet beoordelen.

Art. 12.
Recht doen voor individueel geval
Geen regter mag bij wege van algemeene verordening, dispositie of reglement, uitspraak doen in zaken welke aan zijne beslissing onderworpen zijn.

Art. 13.
Rechtsweigering
De regter die weigert regt te spreken, onder voorwendsel van het stilzwijgen, de duisterheid of de onvolledigheid der wet, kan uit hoofde van regtsweigering vervolgd worden.

Art. 13a.
Beperking door liet volkenrecht
De regtsmagt van den regter en de uitvoerbaarheid van regterlijke, vonnissen en van authentieke akten worden beperkt door de uitzonderingen in het volkenregt erkend. Art. 14.
(Vervallen bij de Wet van 28 december 1989, Stb. 616).

Ondertekening
Lasten en bevelen dat deze, in het staatsblad zal worden geplaatst, en dat alle ministeriële departementen, autoriteiten, kollegien en ambtenaren aan de naauwkeurige uitvoering de hand zullen houden. Gegeven in 's Gravenhage den 14 den Juni des jaars 1822, en van Onze regering het negende.

WILLEM.

Van wege den Koning,

J.G. DE MEY VAN STREEFKERK. _______________________________

Volgens de KLUWER Collegebundel is dit de wet van 14 mei 1829, Stb. 28.