Boycot de Raad voor de Kinderbescherming
Een uitnodiging van Jan Hop om over de volgende stelling na te denken. Geld en de waarde welk er aangehecht wordt is een illusie. Besluit men zich anderzijds op te stellen, is het terstond onbruikbaar. Het hele systeem van Nederland en elders staat of valt domweg of er voldoende 'mensen' zijn die meewerken. Is men bewust heeft men de macht.

De zaak Hop
Klop klop!!!!

(600) Gegevens uit het heden 27 november 2009

Nationale ombudsman, dr A.F.M. Brenninkmeijer, beroering wekte met zijn ‘De Jeugdzorg lijdt aan een gedragsstoornis’.

(16) Gegevens uit het verleden 1997-heden

Jan Hop: "Medewerkers van de Raad voor de Kinderbescherming die in hun raadsrapporten schrijven dat een vader in therapie moet gaan bij het RIAGG omdat hij liedjes met zijn dochter zingt of met haar door de stad fietst zelf bewijsbaar gestoord zijn en zelf in therapie moeten gaan bij het RIAGG en in ieder geval uit de buurt van kinderen gehouden moeten worden.

Het is lachwekkend dat vaders ongeschikt zijn voor omgang met kind omdat vader liedjes zingt met zijn kind

Stichting Organisatie Gescheiden Mensen: "Mede door Jan Hop werd internetsite soort rebellenclub"

Verdachte functie rechter aanleiding

Uit Balans Maart 1998.

Een ware guerilla tegen de rechterlijke macht en de kinderbescherming voert Jan Hop, die woonachtig is in Ermelo. Na een rechtszaak waarbij het ging om een omgangsregeling met zijn kinderen houdt hij zowel de rechterlijke macht als de kinderbescherming nauwgezet in de gaten. En constateert hij misstanden dan stelt hij die aan de kaak. Zijn belangrijkste wapens: het toetsenbord van zijn computer en zijn aansluiting op internet.

Jan Hop heeft al jarenlang geen contact met zijn drie dochters. Zij wonen bij hun moeder, hop's ex-echtgenote. De rechter weigerde een omgangsregeling op te leggen omdat Hop na echtscheiding geen contact met zijn kinderen zou hebben gezocht. Hetgeen volgens Hop niet waar is en aan de hand van gedateerde tekeningen en brieven zegt hij te kunnen bewijzen dat hij wel degelijk regelmatig contact met zijn dochters heeft gehad. De oudste is nu 15 jaar. Achtergrond van deze zaak is volgens Hop de weigering van zijn ex om de meisjes met hun vader in contact te brengen.

Soroptemisten. Na de voor Hop negatieve uitspraak van de (vrouwelijke) rechter ontdekte Hop dat deze vrouw President was van de Soroptemistenclub een op Amerikaanse leest geschoeide club die nastreeft dat de leden hun beroepsplicht zo goed mogelijk vervullen. Maar volgens Hop heeft die club en daarmee de door hem bekritiseerde rechter tot doel de belangen van vrouwen voor te vechten. Hij constateerde dat de inspraak in zijn geval was gebaseerd op het voortrekken van zijn ex-echtgenote en besloot de kat de bel aan te binden. Mede omdat hem tijdens de rechtszaak was gebleken dat de vertegenwoordiger van de Kinderbecsherming en de rechter al een uur voor de zitting met elkaar overleg pleegden over zijn zaak. Door middel van brieven aan Parlementsleden en via publicaties op de aan de kinderbescherming geweide site voert Hop nu actie.

Website. Deze website heeft zich inmiddels ontwikkelt tot een waar forum over de kinderbescherming en over nevenbetrekkingen van rechters. Hierop is ook de tekst gepubliceerd van een klacht van Hop tegen de Staat der Nederlanden, die hij heeft gedeponeerd bij de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens in Straatsburg. Zonder bijstand van een advocaat heeft Hop dit lijvige stuk opgesteld, waarin hij de gang van zaken met zijn kinderen na zijn scheiding beschrijft en een aantal klachten daarover formuleert.

Kinderbescherming. Bijzonder is de wijze waarop Jan Hop strijd voert tegen de Raad voor de Kinderbescherming. Hoewel hij op het punt van het vooroverleg voorafgaand aan de zitting gelijk heeft gekregen - het zal niet meer gebeuren, zo is in een officiële brief gemeld - pakt hij deze afdeling van Justitie ook verder hard aan. Het ontbreekt aan democratische controle op het handelen van de kinderbescherming, zo luidt Hop's commentaar. En daarom stelt hij het handelen ervan, zowel van de Raad zelf als van individuele medewerkers aan de kaak. Op de website is daar van alles over te lezen, ook van de zijde van medestanders van hop, die deze site inmiddels ook ontdekt hebben.

Soms lijkt Hop wat door te schieten in zijn gedrevenheid om misstanden aan de kaak te stellen. Zo schrijft hij over kinderbescherming-medewerkers dat zij gestoord zijn en nodig in therapie moeten. Het feit dat deze mensen dergelijke beledigingen over hun kant laten gaan zegt volgens hem genoeg, als er zoiets over hem zou worden gezegd dan zou hij bij de politie aangifte doen wegens belediging zo merkt hij op. Dat de gemiddelde medewerker van de Kinderbescherming alleen maar even zijn schouders ophaalt als hij zoiets leest kan hij zich waarschijnlijk absoluut niet voorstellen, want met een minimaal ego kan een mens toch niet leven.

SOGM bedankt. Prachtig gedocumenteerd in 1998.

J. Hop, auteur website Censuur in Nederland 12 december 2004.

Reactie Hop aan de SOGM op 2 april 1998.

Bedankt voor het mooie artikel in uw goed verzorgde blad. Mag ik in uw blad de volgende vraag stellen om reacties in uw blad uit te lokken?
Zijn, bepaalde medewerkers van de Raad voor de Kinderbescherming, wel of niet gestoord en hebben zij therapie bij het RIAGG nodig als zij in een raadsrapport adviseren dat "vader therapie nodig heeft bij het RIAGG omdat hij liedjes zingt met zijn dochter of met haar door de stad fietst?

Reactie SOGM. Geen.

Risicoanalyse cliëntenorganisatie SOGM maart 1998-12 december 2004

Het probleem in Nederland is dat het vrijwel onmogelijk is om alle cliëntenorganisaties op een lijn te krijgen om een bepaalde misstand aan te pakken. In de onderhavige zaak heeft vader Joep Zander uit Deventer inderdaad een raadsmedewerker op hem afgestuurd gekregen die van mening was dat Joep in therapie moest gaan bij het RIAGG omdat hij liedjes zong met zijn dochter.

Ik ben vanaf 1997 tot heden nog steeds van mening dat medewerkers van de Raad voor de Kinderbescherming die in hun raadsrapporten schrijven dat een vader in therapie moet gaan bij het RIAGG omdat hij liedjes met zijn dochter zingt of met haar door de stad fietst zelf bewijsbaar gestoord zijn en zelf in therapie moeten gaan bij het RIAGG en in ieder geval uit de buurt van kinderen gehouden moeten worden.

Ik ken Joep Zander persoonlijk heel goed, veel actie met hem gevoerd en groot respect voor hem gekregen. Ik blijf het jammer vinden dat de burgers van Nederland niet massaal actie blijven voeren tegen dit soort diskwalificaties van vaders door medewerkers van de kinderbescherming en het de Raad niet blijven inpeperen totdat dit is rechtgezet. Dat de gemiddelde lezer van het blad van de SOGM alleen maar even zijn schouders ophaalt als hij zoiets leest kan ik mij nauwelijks voorstellen en het is jammer dat de SOGM op dit onderdeel niet duidelijker stelling neemt om de zaak van Joep Zander te steunen. Kennelijk vind de SOGM het nog steeds geen probleem dat vaders door medewerkers van de Raad voor de Kinderbescherming naar het RIAGG worden gestuurd omdat zij liedjes zingen met hun dochter of met haar door de stad fietsen.

Ik denk daar ook 12 december 2004 nog steeds heel anders over terwijl ik met een glimlach terugkijk op hun prachtige artikel over mijn persoon. Kennelijk hadden ze bij de SOGM in 1998 wel snel in de gaten gekregen dat internet ongekende mogelijkheden bood om iets te bereiken. Citaat: "Zijn belangrijkste wapens: het toetsenbord van zijn computer en zijn aansluiting op internet"

Conclusie Hop op basis van (eigen) informatie van informanten uit verleden en heden BOYCOT de Raad voor de Kinderbescherming (445)

Ik vind het volkomen terecht dat het bestuursorgaan Raad voor de Kinderbescherming in de volksmond de bijnaam Raad voor de Leugenbescherming heeft opgelopen.

Risico-analyse werkwijze Raad voor de Kinderbescherming. De grootste fout die (groot)ouders maken als zij in contact komen met personeel van de Raad voor de Kinderbescherming is dat (groot)ouders denken dat de Raad voor de Kinderbescherming aan waarheidsvinding doet. Dit is namelijk niet het geval. De Raad gaat af op de "beleving van kinderen onder toezicht van de moeder of jeugdzorg". Het kan volgens mij dan ook niet anders dat (door dit soort smerige streken van de RVDK) kinderen ongelukkig opgesloten zitten in kindertehuizen of pleeggezinnen. Kinderen van hun (groot)ouders afgepakt worden om steeds meer (gesubsidieerde) hulpverlening te kunnen blijven verkopen. 

Dat past dus ook maar één advies bij BOYCOT de Raad voor de Kinderbescherming (445) en ga NIET met personeel van RVDK in gesprek! DIEN NOOIT EEN KLACHT IN maar als u toch weerwerk wilt leveren dien gelijk bezwaarschriften in ieder RVDK besluit. Deze bezwaarschriften kunt u GRATIS van internet afhalen.

Vaders STOP MET PROCEDEREN om een omgangsregeling maar BOYCOT het hele circus dat GELD WIL VERDIENEN aan uw omgangsregeling. Besteed er geen geld aan en ga met het bespaarde geld leukere dingen doen. Als vaders massaal geen geld meer uitgeven aan het hele circus om een omgangsregeling dan wil ik wel eens zien wat er gebeurt in die ivoren torens van rechtbanken, peperdure advocatenkantoren en jeugdzorg gericht op schaalvergroting................

Vaders weiger onderzoek RVDK! BOYCOT de Raad voor de Kinderbescherming! Vraag een rechter in iedere echtscheidingszaak gelijk uitspraak te doen zonder onderzoek RVDK! Vraag een rechter in iedere echtscheidingszaak gelijk uitspraak te doen zonder peperdure MEDIATION die ook moet worden betaald! Kort samengevat u als vader gaat niet werken om het hele echtscheidingscircus TE VRETEN TE GEVEN terwijl voor de echtscheiding niemand zich zorgen maakte of u als vader wel of niet met uw kinderen om kon gaan. Ik waarschuw u ZORG ERVOOR dat u financieel niet kapot wordt gemaakt!

Geen omgangsregeling? Dan maar NIET!

J. Hop, redacteur websites Censuur in Nederland en Groep Hop.