| Citaat: "De heer Hop was als voortrekker bezig het systeem lam te leggen. In eerste instantie werd in dit kader gebruik gemaakt van hinderlijke, maar wel legale middelen als het systematisch klagen en het systematisch om informatie vragen" Bron Regel 21, 22 en 23 Pleitnotities advocaat X overheid op de hoorzitting van het Hof van Discipline 150304. |
1997
De zaak Hop,
personeel Raad voor de Kinderbescherming zit voor, na, tijdens
schorsing hoorzitting bij de kinderrechter aan dezelfde tafel (1)
In strijd om afschrift contactjournaal gezinsvoogd werd door jeugdzorg
een advocaat met baantjes bij kerk en school ingezet! (427)
(137) (51)
Strijd om afschrift contactjournaal geeft
gewone burgers een representatief zicht op mentaliteit die heerst
in de "jeugdzorg" (50)
Zutphense Verhoormethode representatief voorbeeld corruptie coalities tussen
jeugdzorg en rechtbank in Nederland (95)
(710)
Arnhemse Verhoormethode representatief voorbeeld corruptie coalities tussen
jeugdzorg en rechtbank in Nederland (664) (500)
Macht is recht! Wie meer macht
heeft, heeft meer rechten, en eigent zich ongestraft meer rechten toe (Rene
Diekstra 22-5-2000) Opmerkelijk is ook het volgende.
De arbitragecommissie die in het geval Oltmans de Staat tot het betalen van acht
miljoen veroordeelde, bestond uit drie mannen. Twee daarvan kwamen uit het
bedrijfsleven, een was werkzaam bij de overheid. Die laatste, de heer Dolman (24),
was het niet met het oordeel van de andere twee eens maar meerderheid van
stemmen geldt nu eenmaal. Wat is de functie van de heer Dolman bij de overheid?
Juist, hij is lid van de Raad van State. Hoewel niet bekend is gemaakt wat
Dolman had gewild, durf ik er vergif op in te nemen dat als het aan hem had
gelegen Oltmans er heel wat slechter was afgekomen. Oltmans besefte dat zelf maar al
te goed. Toen hem werd gevraagd hoe het nu mogelijk was dat er een voor hem zo
gunstig oordeel was uitgekomen. antwoordde hij: omdat 'ze' (de Staat) zo gek
waren geweest om met arbitrage in te stemmen. De Staat als Treiteraar Afgelopen week is er iets
buitengewoon ernstig in Nederland gebeurd. En dan bedoel ik niet de ramp in
Enschede. Ik heb het over de uitkomst van de zaak die de journalist Willem
Oltmans in 1991 tegen de Nederlandse staat begon, en die nu met een afkoopsom
van 8 miljoen wordt beëindigd Ik ben het volslagen oneens met al degenen die
roepen dat het recht uiteindelijk toch heeft gezegevierd. Mijn oordeel is dat
het Oltmans-proces en zijn uit komst een inktzwarte bladzijde in het logboek van
de Nederlandse Staat is. Het toont aan dat die Staat als rechtsstaat niet deugt. Want wat zijn de feiten? Een
burger wordt 46 jaar lang door overheidsdienaren, ambtenaren zowel als politici,
in zijn leven en werk gedwarsboomd, getreiterd en uitgescholden op een manier
die zelfs in ordinaire burenruzies nog voor grof zou doorgaan: homo, relnicht,
gestoorde! Waar ministers, ambassadeurs, directeuren-generaal op ministeries het
konden flikken, lieten ze niet na de wereld tegen Oltmans op te stoken en te
zorgen dat zoveel mogelijk deuren voor hem dicht bleven. Tallozen wisten er van en waren
betrokken bij dat getreiter en die karaktermoord. Stel u voor. U wilt naar een
ander land reizen om uw werk te doen. Zo gauw ze op het ministerie van
Buitenlandse Zaken daar lucht van krijgen, stuurt de minister achter uw rug om
een brief naar zijn buitenlandse collega om er voor te zorgen dat u daar niet
wordt toegelaten. Terwijl u niets strafbaars gedaan hebt en nog nooit bent
veroordeeld. Zo verging het Oltmans 46 jaar lang en een heleboel mensen wisten
ervan. Desondanks moest Oltmans bijna tien jaar lang processen voeren, zo'n
miljoen gulden aan advocatenkosten ophoesten; alvorens hem recht werd gedaan.
Wat in het proces is gezegd mag gewoon geheim blijven. Daar klopt natuurlijk
vanuit het algemeen rechtsgevoel gezien geen hout van. Maar de werkelijkheid is
nu eenmaal dat de Raad van State met haar raad soms de staat dient en de burger
'verraadt'. Opmerkelijk is ook het volgende.
De arbitragecommissie die in het geval Oltmans de Staat tot het betalen van acht
miljoen veroordeelde, bestond uit drie mannen. Twee daarvan kwamen uit het
bedrijfsleven, een was werkzaam bij de overheid. Die laatste, de heer Dolman (24),
was het niet met het oordeel van de andere twee eens maar meerderheid van
stemmen geldt nu eenmaal. Wat is de functie van de heer Dolman bij de overheid?
Juist, hij is lid van de Raad van State. Hoewel niet bekend is gemaakt wat
Dolman had gewild, durf ik er vergif op in te nemen dat als het aan hem had
gelegen Oltmans er heel wat slechter was afgekomen. Oltmans besefte dat zelf maar al
te goed. Toen hem werd gevraagd hoe het nu mogelijk was dat er een voor hem zo
gunstig oordeel was uitgekomen. antwoordde hij: omdat 'ze' (de Staat) zo gek
waren geweest om met arbitrage in te stemmen. Echt verwonderlijk is dit
overigens niet. De overheid is het machtigste orgaan in ons land. Zoals ik al
vaker op deze plaats heb beschreven, geldt ook in ons land nog altijd de
primitieve natuurwet: macht is recht. Wie meer macht heeft, heeft meer rechten.
Dat wil zeggen: eigent zich ongestraft meer rechten toe en heeft meer
mogelijkheden ervoor te zorgen dat hij niet door het recht op z'n nummer wordt
gezet Als het gaat om recht, verliest de individuele burger het vaker van de
overheid dan omgekeerd. En als de overheid een keer echt
dreigt te verliezen, koopt ze het bij voorkeur af liever dan door het stof gaan
en alle 'foute' overheidsdienaren en hun bazen al te zeer te schofferen. Voeg
daar bij dat Oltmans een intelligente man is, goed van de tongriem gesneden en
voorzien van de nodige strijdlust en stressbestendigheid. En stel dan de vraag:
wat zijn de kansen van de gemiddelde Nederlander die door de overheid wordt
gedwarsboomd en getreiterd? Die Nederlander heeft nauwelijks een kans. Ik zei al dat er in de kwestie
Oltmans geen recht is geschied. Stel, u stuurt als burger voortdurend smerige
brieven over een medeburger aan een instantie om die medeburger zoveel mogelijk
het werk onmogelijk te maken. Tien tegen één dat u een proces aan uw broek
krijgt, wordt veroordeeld wegens smaad en uit eigen zak een flinke boete moet
betalen. Zo niet (bij) de overheid. Als overheidsdienaren in opdracht van hun
superieuren smerige dingen jegens burgers doen en er komt gedonder van, dan
hebben ze daar persoonlijk weinig last van. Terwijl de burger die beschadigd
wordt persoonlijk een advocaat moet inhuren, huurt de overheidsinstantie met
belastinggeld één advocaat in om het optreden van haar dienaren te verdedigen.
Het kost die overheidsdienaar zelf geen rooie cent. Daar begint de ongelijkheid al.
Bovendien kan de overheidsinstantie met gemak allerlei sabotagetactieken
toepassen. Dossiers laten verdwijnen of gewoon niet vertellen dat ze er zijn. Of
beweren dat bepaalde documenten niet openbaar gemaakt hoeven te worden. zodat de
burger eerst daar een proces over moet gaan voeren. Een geintje dat de overheid
jegens Oltmans voortdurend heeft geflikt Daarbij krijgt de overheid vaak hulp
van een van de hoogste instantie in ons land, de Raad van State. Deze Raad
beweert bijvoorbeeld rustig dat in opdracht van de overheid uitgevoerde
onderzoeken naar burgers niet aan die burgers ter inzage hoeven te worden
gegeven. De overheid mag dus naar u en mij onderzoek laten uitvoeren. maar hoe
dat onderzoek is uitgevoerd en wat er daarin allemaal door wie over u is verteld
blijf geheim. We zouden ze op rij hun excuses laten aanbieden. Want daar hebben
overheidsdienaren (emotionele) pijn van. Terwijl ze van af koopsommen geen
centje pijn hebben. Die worden immers betaald uit gemeenschapsgeld. Misschien heeft Willem Oltmans het
zich nog niet gerealiseerd, maar een deel van de acht miljoen die hij krijgt,
komt uit z'n eigen zak. En een ander deel komt uit de portemonnee van al die
andere duizenden Nederlanders die door de overheid regelmatig worden
gedwarsboomd en getreiterd. En die geen miljoen aan een advocaat kunnen uitgeven
en geen zware journalistieke hulp kunnen mobiliseren om wat krom is een beetje
recht te trekken. Kortom: als de overheid Oltmans straks zijn gouden handdruk
geeft moeten tal van Nederlanders hun vingers natellen. De conclusie is duidelijk. De
kwestie-Oltmans is werkelijk een trieste bladzijde in de geschiedenis van de
Nederlandse Staat. Wij moeten als burger op de overheid vertrouwen, daar is geen
alternatief voor. Maar steeds weer blijkt dat die overheid dikwijls niet te
vertrouwen is. En als dat al aan het licht komt, is het vaak heel moeilijk tot
schier onmogelijk voor de individuele burger haar daarvoor ter verantwoording te
roepen. Vandaar de juichstemming als het, zoals bij Oltmans, wel een keer lukt.
De uitzondering die de kwade regel bevestigt. Misschien zit het 'm allemaal wel
opgesloten in die twee woordjes: overheidsdienst en overheidsdienaar. Burger
dienst en burgerdienaar, zo zou het voortaan moeten luiden. Want op de mate
waarin burgers worden gediend dan wel gedwarsboomd, daarop en op niets anders
zou de overheid beoordeeld moeten worden. De Britse staatsman Benjamin Disraeli
zei ooit: 'Alle macht is vertrouwen en we hebben ons te verantwoorden over hoe
we haar gebruiken'. Het zal uw en mijn tijd wel duren voordat het werkelijk een
uitvoerbaar recht wordt die vertegenwoordiging bij onze overheid af te dwingen.
'Macht is recht! Wie meer macht heeft, heeft meer rechten, en eigent zich
ongestraft meer rechten toe (Rene Diekstra 22-5-2000)
Engeland stuurde voor de invoering van hun Wob drieduizend ambtenaren op cursus. Nederland heeft er per departement een handvol die weten hoe het zit. De Verenigde Staten geeft informatie die het Nederlandse ministerie van Defensie weigert ter verstrekken.
Met Zimbabwe heeft Nederland de langste beslistermijn ter wereld. Nederland lijkt meer op een bananenrepubliek dan op een modern westers land als het gaat om de openbaarheid. Dit treft de democratie recht in het hart. Zonder informatie kan de burger zich geen mening vormen, vindt er geen controle plaats en wordt de invloed van de burger ingeperkt.
De Wob functioneert niet naar behoren. Zo worden beslistermijnen ruimschoots overschreden, zelfs nadat die termijn na een wetswijziging vorig jaar oktober, verlengd werd naar 56 dagen, de langste beslistermijn ter wereld. Uit onze enquête onder Nederlandse onderzoeksjournalisten bleek dat het bij meer dan de helft langer dan 2 maanden duurde voor (een deel van) de gevraagde informatie kwam, bij een kwart duurde het zelfs langer dan een half jaar.
Een dwangsom moet ervoor zorgen dat verzoeken voortaan op tijd werden afgehandeld. Deze dwangsom is in de praktijk een papieren tijger: vaak blijkt dat ambtenaren er niet wakker van liggen. Verder krijgen journalisten te maken met afwijzingsgronden die vaak in de bezwaarprocedure of bij de rechtbank geen stand houden. Die afwijzingsgronden worden ervaren als lijdelijk verzet, soms zelfs als obstructie.
In de strijd om de openbaarheid is bij gemeenten - onder aanvoering van de VNG - een nieuw wapen gevonden: het heffen van leges. Een onnodig wapen, gezien de hoeveelheid voorlichters en de relatief geringe hoeveelheid Wob-verzoeken: 7 per 100.000 inwoners per jaar; in de VS is dit 70 keer meer. Het is overigens een achterhoedegevecht.
Niet alleen heeft de rechter in een eerste rechtszaak vastgesteld dat de Wob-leges niet mogen, een nieuw verdrag van de Raad van Europa bepaalt dat alleen de werkelijk gemaakte kosten van kopiëren en levering gefactureerd mogen worden, en dus geen leges. Nederland moet dit verdrag zo snel mogelijk tekenen.
Voormalig minister Ter Horst (PvdA) heeft dat steeds geweigerd, we verwachten beter van de nieuwe minister. Daarmee wordt een fout van de Tweede Kamer goedgemaakt: die regelde alleen een gratis Wob-verzoek bij de centrale overheid. De Wob moet worden herzien. Democratie kan niet zonder openbaarheid. In documenten staat de formele bestuurlijke waarheid. Voor journalisten en burgers onmisbaar om handelen en beleid van hun bestuur te analyseren en te toetsen.
Noorwegen dient als voorbeeld: daar staan alle openbare documenten keurig op internet en zijn die ook via internet opvraagbaar. Openbare besturen moeten documenten ook actief openbaar maken. Dat scheelt in ieder geval veel verzoeken. De beslistermijn moet worden verkort. Een onafhankelijke waakhond moet in de gaten houden of de overheid haar plichten nakomt. Nederland heeft in verhouding met andere landen, zeer weinig Wob-ambtenaren.
Als de helft van alle overheidsvoorlichters wordt omgeschoold tot ‘openbaarheidsambtenaar’ verlaten we ook de staart van de Wob-ranglijst waar we naast landen staan met een slechte reputatie. Dit leger aan openbaarheidsambtenaren kan verzoeken snel en deskundig afhandelen en zorgen dat alle documenten gewoon op internet te vinden zijn.
Anneke Verbraeken, namens de werkgroep Wob van de Vereniging van Onderzoeksjournalisten in Vlaanderen en Nederland (VVOJ), Anneke Verbraeken
Tijd voor goede ict nu vragen mag
Dinsdag 4 mei 2010
Auteur: Brenno de Winter
Gemeenten moeten een ict-kwaliteitsslag maken. Falen komt aan het licht, want vragen staat vrij. Letterlijk, want de rechtbank liet
mij zojuist weten dat geld vragen voor het beantwoorden van de vragen over NOiV niet mag.
Dat het droevig is gesteld met de moderniseringsplannen rond ict bij de overheid is genoegzaam bekend. Maar dat boven tafel
krijgen, wat uiteindelijk wel is gelukt, bleek een ware martelgang. Diverse bronnen hebben mij al duidelijk gemaakt dat het Nationaal
Uitvoeringsprogramma (NUP) een drama is, waarbij vooral Nederland Open in Verbinding een ondergeschoven kindje was. Ofwel: met open source en -
nog belangrijker - open standaarden loopt het erg moeizaam.
Van tegenwerking naar tegenwerking.
Dat bleek een interessante zet, want het triggerde veel weerstand of beter: obstructie. Sommige gemeenten besloten zich te richten op de
coördinatie van obstructie en niet van beantwoording. Een provincie probeerde zich te verschuilen achter de veiligheid
van de staat. Nog nooit tikte ik zoveel bezwaarschriften in zo'n korte tijd. Maar de grootste dreiging kwam uit een nieuwe hoek. De VNG
mengde zich opnieuw in het debat met een advies om vooral kosten te rekenen. Ofwel: pak de legestabel en factureer
die journalist kapot. Dat zal hem leren!
Leges en kosten mogen niet
Van de dertig zaken blijft uiteindelijk een handje vol over. De gemeente Kaag en Braassem besluit als eerste mijn bezwaar af te wijzen.
Daarop stap ik naar de rechter. Vandaag was er dan een e-mail van de gemeente: "Waar kunnen wij het geld naartoe boeken?" Een uur
later volgt een aangetekende brief van de rechtbank met het vonnis.
Precies wat ik – met hulp van veel mensen als Roger Vleugels – zo vaak had geroepen: Dit is geen dienst en dus kunnen er geen kosten
worden gerekend. Ofwel: ik heb de rechtszaak gewonnen! De regels zijn nu helder geworden in de uitspraak.
Bij een Wob-verzoek mogen alleen de kosten voor het maken van een kopie (dus geen digitale bestanden) en de kosten van een samenvatting worden
gerekend. Voor de rest gaat het niet om mij: iets dat openbaar is, is openbaar voor iedereen. Betalen hebben we al gedaan door het ophoesten van
belasting. De burger mag niet gestraft worden voor de keuze om documenten maar niet op de website te plaatsen, waardoor ze moeten
worden opgevraagd. Het advies van de VNG was dus gewoon ronduit slecht vanuit allerlei oogpunten.
Hoe moet het dan wel
Epiloog: lessen geleerd
Ondertussen sta ik ook het Eindhovens Dagblad bij. Zij vroegen bonnetjes op van de gemeente Nuenen en kregen een rekening van 928 euro,
zonder onderbouwing hoe de gemeente nou weer aan dit bedrag kwam. Het moet veel werk geweest zijn, zal ik maar zeggen. Dat diezelfde gemeente
de bonnetjes eerder al had verzameld voor een onderzoek van hun rekenkamer en ze ook een paar maanden eerder bij RTL Nieuws afleverden,
heeft kennelijk de bewerkelijkheid niet beïnvloed. Ook in die zaak zal ik nu de verse jurisprudentie inbrengen en zo 8000 euro terugvorderen.
Zo hou je een journalist van zijn primaire taak af: nieuwsgaring doen.
Overheid & werknemer, ziekteverzuim, re-integratieprojecten, ontslag, concurrentiebeding en rechtspraak
Om helderheid te krijgen, vroeg ik de Vereniging van Nederlandse Gemeenten(VNG) om relevante documenten. Zij stelden zich – zoals
helaas wel vaker – erg gesloten en media-onvriendelijk op. Mijn verzoek is afgewezen en ik moest het maar bekijken in een andere
rechtszaak. Dus zat er weinig anders op de informatie over de voortgang bij alle gemeenten te vragen met de Wet openbaarheid van bestuur (wob) in handen.
Daardoor heb je ook het recht op documenten.
En leren deed ik. Ik las de Gemeentewet, de Grondwet, het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, de Memorie van Toelichting bij de
Wob, jurisprudentie van heel veel zaken, de meest krankzinnige legesverordeningen. Er kwamen kamervragen en Guusje ter Horst riep
enthousiast dat gemeenten vrijheid in beleid hadden. Maar hoe meer ik studeerde, hoe duidelijk het mij was dat zij ongelijk had.
Voor gemeenten is de klacht dat Wob-verzoeken zoveel werk zijn. Dat is soms waar, maar niet de schuld van de burger. Voor sommige overheden
is het weinig werk. Het College Bescherming Persoonsgegevens houdt bijvoorbeeld een digitaal systeem bij, waardoor dossiers heel snel op te
hoesten zijn. Dan is zo'n verzoek opeens veel minder werk. Sommige gemeenten, zoals Wijk bij Duurstede, plaatsen geopenbaarde stukken
meteen op de website. Dat helpt enorm en scheelt bakken met tijd. De truc is dus een goede documentadministratie te organiseren.
Precies een van de dingen, die het NUP regelt. Dat reken ik gemeenten, zoals Kaag en Braassem, niet aan. Daar hebben zij met hun hoge werkdruk
gewoon hulp bij nodig. Van de VNG bijvoorbeeld, die heeft belooft een coördinerende taak te vervullen. Uit onderzoek blijkt dat ze daar jammerlijk in falen.
Ik zou zeggen aan de slag en stop met het treiteren van journalisten, die gewoon hun werk doen. Ondersteun de Wob en automatiseer.
Daar wordt de gemeente, de burger en de journalistiek op alle fronten beter van en dat dwingt respect in plaats van minachting af.
Kaag en Braassem reageert sportief en wil nu hun legesverordening nog eens goed onder de loep gaan nemen. Zij trekken wel lessen en tonen zich
enthousiast als ik ze uitnodig om gezamenlijk naar buiten te treden. Eerder stonden ze het filmen in de rechtbank van hun pleidooi al toe. Zo
kan het kennelijk dus ook. Eind goed al goed? Nou nee. Twee weken terug moest ik naar de rechter in Maastricht stappen om een legesheffing van
honderden euro's rond hetzelfde Wob-verzoek ongedaan te maken. Daar gaan we weer, zult u denken. Ach het valt mee. De studie is gedaan en met deze uitspraak in
de hand zou dit snel gepiept moeten zijn.
AvR
Verzoekschrift om lidstaat Nederland te gelasten de werking van de Nederlandse Grondwet direct te schorsen
111
Waar de overheid enkeling niet beschermt in zijn vrijheid tegen de meerderheid zien we onderdrukking en dictatuur
109
Voor iedere topcrimineel is het van 't grootste belang dat hij in de publiciteit niet in zijn ware gedaante wordt geportretteerd"
134
Verzonnen verhalen over ouders kenmerk jeugdzorg en RvdK voor meer subsidie en kinderbeschermingsmaatregelen
Wat is het verschil tussen 107.000+ kindermishandelingen in "jeugdzorg PR-campagnes"
en het daadwerkelijke aantal veroordelingen van ouders wegens het plegen van kindermishandeling ieder jaar opnieuw?
334
Kritiek op rechtspraak via politiek kanaliseren dus infiltratie rechterlijke macht in het Ministerie van Justitie
468
Wat doet een informatiebewerker bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken?
414
Wet Bijzondere Opsporingsbevoegdheden geeft inzicht in werkwijze OM en politie en opslaan gegevens over burgers
688
STASI NEDERLAND! De Staat wil burgers nog beter dan in de DDR in de gaten houden door invoering van kilometerheffing
623
Van alle electronische akten burgerlijke stand kan direct een dubbel worden gestuurd naar Justitiële Informatiedienst (JustID) Almelo
300
Liegen en bedriegen norm voor overheid/rechtspraak om burgers te demoniseren, kritiek op overheid zelf te onderdrukken
745
Burgers kansloos tegen RvdK en jeugdzorg omdat kinderrechters weigeren aan neutrale waarheidsvinding te doen
003
Zolang ouders zich alleen richten op procedures "zonder samenwerking met gezinsvoogd" is er geen vooruitgang mogelijk
OMR
Omroep Gelderland 180608 Alles uit de kast, informatieve TV uitzending over het wraken van de kinderrechter
125
ONBEVOEGD UITSCHRIJVEN KIND UIT GEMEENTE DOOR "JEUGDZORG"! Bezwaar- en beroep GEGROND verklaard
419
Hoe bont moet je het maken voordat je als RECHTER wordt ontslagen? Voorbeeld 1!
555
Hoe bont moet je het maken voordat je als RECHTER wordt ontslagen? Voorbeeld 2!
470
Ongelijke doorlooptijden procedures ouders tegen RvdK/jeugdzorg representatief voor Nederlandse rechtspraak
557
Politiek gekonkel, handjeklap rechtersleger met gemeente! Pikmeer I, OM niet-ontvankelijk bij vervolging gemeente als verdachte
558
Politiek gekonkel, handjeklap rechtersleger met gemeente! Pikmeer II, OM niet-ontvankelijk bij vervolging gemeente als verdachte
655
Reactie rancuneuze jeugdzorg medewerker die in de bezwaarcommissie zit en zelf in hoger beroep een zaakje verliest
212
Moszkowicz sr: Valse aanklacht tegen vader gegrond maar ook dit kind blijft gevangen in gesubsidieerde voogdij
UWV
Stichting UWV LEED komt op voor burgers die problemen hebben met uitkeringsinstantie UWV
569
Opschorting behandeling lopende procedures startende zelfstandigen tegen UWV
379
Alleen Groep Hop ging NIET AKKOORD met betaling LOSGELD per gekozen raadslid aan de Ermelose CDA-PR commissie
383
Farizeeërs gesignaleerd bij CHRISTELIJK college Groevenbeek, Ermelose ondernemingsvereniging, Stichting Pinel
406
De ontwikkeling van Nederland als informatie samenleving cruciaal voor arbeidsproductiviteit en sociale cohesi
352
Bent u ziek? Verzuimverzekeraar die als arbodienst fungeert rekent op medeplichtigheid werkgever
192
Jaarverslag 2005 Nederlands Instituut van Psychologen, de beroepsvereniging van psychologen
160
Moszkowicz sr. waarschuwt Geen omgang tussen kind en vader omdat er geen sprake is van incest
195
Klacht gegrond met Hop als gemachtigde tegen Mw Drs C. Snijder pedagoog PAR Amsterdam. Maatregel waarschuwing!
322
Klacht gegrond tegen psychiater in de zaak van vader H. met Hop als gemachtigde tegen GGZ Drenthe
285
Bedrijfsleven! Man moest succesvolle DSM loopbaan afbreken! Welk belang had DSM bij opsluiten van zijn vrouw?
389
Openbaar Ministerie" probeert namen, initialen, functies en bijbaantjes van OM-ambtenaren geheim te houden
005
Bedrijfsleven! Procederen tegen het Openbaar Ministerie met K.H. de Werd na problemen met werknemers van de vakbond
283
Overheid! Strijd werknemer tegen Gemeente Amsterdam een waarschuwing voor anderen die tegen gemeente procederen
680
Overheid! Om het systematisch klagen met Hop tegen jeugdzorg te voorkomen werd met spoed klacht wetgeving aangepast
104
Overheid! Ontslag werknemer wegens verstoorde verhoudingen na valsheid in geschrifte gepleegd door directeur
278
Gegevens uit het verleden als norm. Eindrapport Commissie Traa hoofdstuk 1-3
296
Gegevens uit het verleden als norm. Eindrapport Commissie Traa hoofdstuk 4-8
297
Gegevens uit het verleden als norm. Eindrapport Commissie Traa hoofdstuk 9-10
572
Ad Bos verklapte in 2001 het geheim van de bouwfraude en eindigt in camper in de gemeente Bergen Noord-Holland
334
Op patiëntenkaart Defensiemedewerker Fred Spijkers werden stiekem psychiatrische aantekeningen gezet
020
Wat zijn de kansen van de gemiddelde Nederlander die door de overheid wordt gedwarsboomd en getreiterd?
422
Commando's winnen strijd om behoud van de groene baret tegen bevelhebber KL Marcel Urlings en zijn patrol kleurige baret!