Mr. M. Moszkowicz "Signalen", voorbeeld van zinloos procederen tegen kinderbescherming en gezinsvoogdij

De Telegraaf 230900 Recht voor zijn raap

Zij ontmoeten elkaar voor het eerst bij een fontein in Rome en daarna in Heliopolis, een naturistencentrum op een eilandje voor de Franse zuidkust. Zij, Doortje van Udol, een levendig vrouwtje uit de Brabantse textielwereld en hij een schrijver, Andrew McBarney, een meer dan levensgrote Schot. Zij trouwden en startten een zaak in luxe dameslingerie. Volgens Doortje sidderden haar klanten van middelbare leeftijd nogal eens van begeerte, als Andrew met zijn heel grote handen met kanten hemmetjes en slipjes bezig was. Dat was in de tijd dat ze nog gelukkig waren.

Hun dochtertje werd geboren en ging met haar derde jaar naar een speelzaaltje. Op een kwade dag ging Doortje het kind ophalen doch kreeg het meisje niet mee. Een "deskundige" mevrouw had bij het kind "signalen"opgevangen dat het schaap seksueel was benaderd, en het meisje werd derhalve door de directie "veiliggesteld". Nadat de ouders bezwaar maakten, werd Andrew gearresteerd, verdacht van ontucht met zijn dochtertje. Hij zat vier dagen vast, voordat Mr. Raab, die door Doortje in de zaak was gebracht hem voorlopig - zo werd gezegd - op vrije voeten wist te krijgen.

Men had tegen hem niets kunnen inbrengen, behalve dan die "signalen". De advocaat die zijn wereld kende, adviseerde de moeder om ten spoedigste hun bedrijf te verkopen. Met al die tamtam en de smet die er, hoe dan ook, aan Andrew was blijven kleven, moest men immers verwachten dat de lingeriezaak totaal zou verlopen. Doortje volgde die raad op en dat was net op tijd. Een nicht van mevrouw McBarney, die de geruchten omtrent de arrestatie van Andrew had vernomen, liep naar de politie om te vertellen dat Doortje en haar man bij zo'n naaktloperclub waren; nou ja, dan weet je het wel.

Ja, de rechtbank wist het ook wel, dacht dat althans, en in de procedure die volgde, werden Andrew en zijn vrouw uit de ouderlijke macht ontzet. Wel werd daarna in hoger beroep door het Hof aan een "superdeskundige" de opdracht verstrekt om te bezien of de in eerste instantie door de rechtbank benoemde deskundigen competent geacht moesten worden. Daarna bevestigde het Hof het vonnis en ging Mr. Raab in cassatie. De Hoge Raad overwoog dat het Hof in zijn onderzoekstaak inderdaad tekort was geschoten, vernietigde het bestreden arrest, en wees een ander Hof aan om recht te doen. Het andere Hof bepaalde toen dat het kind weer onder het gezag van de ouders moest worden gesteld.

Het duurde enige dagen voor Mr. Raab het echtpaar McBarney het goede nieuws kon meedelen. Hij feliciteerde hen met de uitspraak en zei dat het hem verheugde dat ze hun meisje binnenkort weer thuis zouden krijgen. Nee, riep Doortje. Feliciteren? Gisteren kwam die tang van dat tehuis al met Linsay, de kleine meid, om alvast wat te wennen". Ja, had dat mens venijnig gezegd de rechter denkt wel dat het kind weer bij u mag, maar u en ik weten wel beter! God, ik dacht dat ik stikte van kwaadheid.

En toen het moment van de overdracht kwam, bleek het kind helemaal van ons vervreemd. Ze kende ons niet terug. Ze begon te huilen en weigerde pertinent bij ons te blijven. Dat volk had haar Leentje genoemd en haar wijsgemaakt dat wij haar niet meer wilde zien. Ze hebben haar maar weer meegenomen. We zijn verdrietig en des duivels, want we weten dat het nooit, nooit meer goed zal komen.

En nu zij het kind en hun bedrijf kwijt waren, bleef het echtpaar niet meer in Nederland. Ze vertrokken voorgoed naar Schotland.

 

 

 

top