Geef mij de controle over de valuta van een natie en het maakt me niet meer uit wie de wetten maakt
Mayer Amschel Rothschild, 1743 - 1812

Wat Mr. Rothschild had ontdekt was de basisprincipe van macht, invloed en controle over mensen indien toegepast op de economie. Dat principe is 'wanneer je het verschijnsel macht voorwendt, zullen de mensen je die al snel geven'. Het denksysteem van (de elite achter) de overheid is ontwikkeld om de burger in de (eigen) val te laten lopen. De economie werd een systeem dat erop gericht was het onverantwoord handelen van overheden, bedrijfsleven en particulier te stimuleren door de geldkraan wijd open te zetten en het lenen van geld werd en wordt nu op grote schaal als de meest positieve daad allertijden gepredikt.

Wat J. Hop, redacteur van de websites Censuur in Nederland en Groep Hop, vervolgens ontdekte (1) (116) (220) (50) (300) (95) (710) was dat het " rechtersleger" probeert het basisprincipe van macht, invloed en controle over mensen toe te passen op de economie. Door onafhankelijke producerende burgers en bedrijven financieel uit te kleden en/of kapot te maken om als oplossing gesubsidieerde hulpverlening te kunnen blijven verkopen. (575) (101) (581) (180) De elite in Nederland steeds verder te verrijken in overeenstemming met de uitgangsformule op de website Censuur in Nederland en de politieke groepering Groep Hop.

Geld is Macht! Macht is Recht! Hop adviseert: "Leen geen geld, koop niets op krediet en maak kost wat kost geen schulden!"

De informatie op de website CIN is GRATIS! Daar zijn een flink aantal rechters, bestuursorganen e.a. NIET zo blij mee. Door de redacteur zijn dan ook keiharde maatregelen getroffen om de redacteur TEGEN de corruptie van coalities tussen overheden en rechtersleger te beschermen. (500) (419)

Een lezer van de website, dhr. Arend Lammertink, stuurde aan de redacteur een persbericht
over arbeidsproductiviteit, welvaart en de hoeveelheid mensen die een economie kan ondersteunen 

Citaat uit dit persbericht:

"Het punt is echter dat wanneer je als land een groot deel van je beschikbare arbeidskrachten inzet om papier
te verschuiven, dat ten koste gaat van de "echte" welvaart die je produceert.

Maar laten we ons eens een "model" maken van de werkelijkheid, zodat
we de processen die zich afspelen kunnen begrijpen. Ik ben een
techneut, een software engineer, en ik wil altijd begrijpen hoe iets
in elkaar zit en probeer dat te doorgronden. Een model dus.

We nemen een eiland, een afgelegen eiland, zoals paas-eiland. En we
stellen ons het leven voor zo'n honderd jaar geleden, met een redelijk
moderne maatschappij. Er is een bakker, een slager, een timmerman
annex aannemer en een kruidenier. En daarnaast wonen er 50 boeren
annex vissers die voor het voedsel zorgen. Je hebt dus zeg maar 53
producenten van "echte" welvaart en een handelaar, de kruidenier.

Op een gegeven moment begint de kruidenier ook te bankieren en een
visser ontdekt "een buitenland" waar hij voedsel en spullen kan kopen,
voor minder geld dan op het eiland omdat het "buitenland" gebruik
maakt van slaven, of omdat het buitenland betere techniek heeft of zo.

Die visser denkt: "ik kan beter gaan handelen. Veel makkelijker, en ik
verdien nog meer ook." Dus hij gooit z'n netten overboord, zodat hij
meer ruimte heeft om producten van het "buitenland" in te voeren.
Laten we even aannemen dat een gemiddeld huis op het eiland zo'n 1000
zilveren florijnen kost en dat dat voor de gemiddelde boer net zo'n
beetje bij elkaar te sprokkelen is. Maar die visser die ziet op het
vasteland prachtige huizen staan, die minstens 10.000 florijnen
kosten. En omdat hij met z'n producten concurreert met de lokale
boeren, staan de prijzen onder druk. Geen nood, de kruidenier wil de
handels-visser wel geld lenen, maar hij moet 4% rente betalen over 30
jaar. Op die manier kan de handelaar de timmerman inhuren, die op zijn
beurt zeg 4 boeren inhuurt om zo'n grote klus te kunnen klaren.

Dus de visser leent 10.000 florijnen van de kruidenier, die dat geld
in bewaring had van al die boeren die het op de bank hadden gezet.
Voor die 10.000 florijnen huurt hij de timmerman met zijn 4 junior
timmerlui in, die per man 2.000 florijnen krijgen om die visser een
prachtig huis te bouwen (geheel van lokaal te winnen hout te bouwen,
dus geen andere kosten), en ze zetten daarvan de helft op de bank en
voor de andere helft kopen ze producten van de handels-visser. Nu
staat er dus een huis van 10.000 florijnen, waartegenover schijnbaar
een schuld van 10.000 florijnen bij de bank staat.

Maar over die schuld moet de handels-visser over 30 jaar gezien 4% x
10.000  x 30 = 12.000 florijnen aan rente betalen, aangenomen dat hij
dus over 30 jaar pas afbetaalt. De handels-visser heeft dus een huis
van 10.000 florijnen waar in feite een schuld van 22.000 florijnen
tegenover staat. En van de 10.000 uitgeleende florijnen is toch maar
weer 5.000 florijnen terug op de bank gezet en er zijn 5.000 florijnen
in omloop onder de timmerlui die daar wat mee kunnen doen, zoals een
wat groter huis laten bouwen. In ieder geval zullen ze wat moeten
uitgeven bij de kruidener of de handelaar, want als je huizen bouwt
kun je niet tegelijkertijd vissen of boeren. Laten we de situatie voor
en na nu eens op een rijtje zetten:

Voor:
*) de boeren en vissers hadden samen 10.000 florijnen aan spaargeld op
de bank staan.
*) de boeren en vissers hadden samen voor 50 * 1000 = 50.000 florijnen
aan huizen staan.
*) de bank had een schuld van 10.000 florijnen, het spaargeld van de boeren.
*) de bank had een vermogen van 10.000 florijnen in kas.
*) netto had de bank dus nul komma nul.

Nu er na:

*) de boeren en timmerlui "hebben" op papier nu 15.000 florijnen aan
spaargeld op de bank staan
*) de boeren, timmerlui en vissers hebben samen voor 50 * 1000 +
10.000 = 60.000 florijnen aan huizen staan.
*) de bank heeft nu een schuld van 15.000 florijnen, het totale
spaargeld van de boeren en timmerlui.
*) de bank heeft nu 5.000 florijnen in kas en een totale vordering van
22.000 op de handels-visser
*) netto heeft de bank nu opeens 5.000 + 22.000 – 15.000 = 12.000
florijnen uit het niets verdiend!

De "werkelijk" geproduceerde welvaart is dus een huis ter waarde van
10.000 florijnen, terwijl dat de 5.000 die de timmerlui op zak hebben
+ 12.000 = 17.000 florijnen aan geld heeft opgeleverd. Daarvan zijn
dus 7.000 florijnen niets dan gebakken lucht, een illusie, want in
werkelijkheid is er maar voor 10.000 florijnen aan welvaart
geproduceerd en die geproduceerde welvaart, het huis van de handelaar,
is ook nog eens bezwaard met een hypotheek, zodat het huis onder de
kont van de eigenaar verkocht kan worden als hij niet in staat mocht
blijken zijn schulden te voldoen, waardoor de bank bijna altijd haar
uit het niets gecreëerde winst kan opstrijken.

De oorzaak van het verschijnsel inflatie zit hem dan ook in deze
luchthandel. Banken creëren winst uit het niets waar slechts
gedeeltelijk reëel gecreëerde welvaart tegenover staat. En daarom is
het financiële systeem zo rot als een pruim en zal het uiteindelijk in
elkaar storten. Daar kun je gewoon op wachten. Ooit spat de zeepbel
uit elkaar en op dat moment gaat het niet meer om de pegels maar om de
daadwerkelijke geproduceerde welvaart: het handelaarshuis uit ons
model. En ja, als onze handelaar niets meer verdient om dat het
financiële systeem in elkaar gestort is, dan is het niet zo heel
moeilijk om uit te vinden wie dan de eigenaar van het huis gaat
worden. En aangezien hij zijn netten overboord gegooid heeft, heeft
hij dan ook geen ander alternatief dan op een houtje te gaan bijten.

Maar die handelaar is geen domme jongen. En omdat hij toch lange tijd
onderweg is om z'n spulletjes uit het buitenland te halen, heeft hij
alle tijd om na te denken. Hij knoopt z'n zeilen vast, zet ook zijn
roer vast, en gaat eens aan het rekenen. "Hmm", denkt hij, "dat gaat
op den duur niet goed". Dus hij gaat eens praten met de bankier. En
wat doen ze?

Ook de handelaar gaat bankieren en ze gaan samenwerken.

De handelaar gaat op papier leningen verstrekken aan de bankier, geld
dat hij voor het allergrootste deel helemaal niet heeft, en de bankier
verkoopt zijn hypothecaire onderpand door aan de handelaar, maar
beheert nog steeds wel het spaargeld van de boeren en timmerlui.
Natuurlijk is de bankier bereid leningen te verstrekken aan iedereen
die maar wil, want hij weet dat het onderpand in goede handen is. Je
kunt er op wachten dat dit uit de hand loopt, want er wordt op papier
meer winst gecreëerd dan er daadwerkelijk geproduceerd wordt. Daarom
vertrouwen op een gegeven moment de boeren de bankier niet meer en
besluiten hun spaargeld op te nemen. Maar dat spaargeld is er niet, en
de bankier gaat failliet. Weg spaargeld, pech voor de spaarders.

Maar de schulden blijven wel bestaan, want die zitten intussen bij de
handelaar. En de bankier en de handelaar hebben natuurlijk samen
afgesproken hun winst te delen. De handelaar zal deze uitkeren aan de
kinderen van de bankier, zodat de boeren en timmerlui de bankier niet
kaal kunnen plukken.

Dat is natuurlijk erg slim bedacht van onze bankier en onze handelaar
en ze vinden zichzelf dan ook erg goed. "Die domme boeren snappen er
lekker toch niks van, en wij worden slapend rijk". En ja, de bankier
mag dan wel failliet zijn, maar ook in het ondertussen door zijn
kinderen gebouwde landhuis, dat aan hem is "uitgeleend" omdat hij zelf
failliet is, is het goed toeven!

Nou ja, de kinderen van de bankier en de handelaar houden het kapitaal
natuurlijk in de familie en trouwen onder elkaar en zo nu en dan gaat
één van hen failliet, terwijl de ander de winst opstrijkt die "die
domme boeren" zich hebben laten aftroggelen.

Wij worden dus op precies dezelfde manier bestolen van onze door ons
tot op de bodem verrotte financiële systeem. Ik heb het laatst eens
nagezocht en als ik het me goed herinner is er een girale
geldhoeveelheid van zo'n 600 miljard waar een chartale – door de ECB
gedrukte – geldhoeveelheid van zo'n 60 miljard tegenover staat. We
betalen dus met z'n allen een fors bedrag aan rente voor schulden die
onze banken uit het niets tevoorschijn getoverd hebben. En onze banken
kunnen volkomen legaal hun gang gaan met deze totaal
gejuridiculiseerde praktijken.