1997 De zaak Hop, personeel Raad voor de Kinderbescherming zit voor, na, tijdens schorsing hoorzitting bij de kinderrechter aan dezelfde tafel (1)
In strijd om afschrift contactjournaal gezinsvoogd werd door jeugdzorg een advocaat met baantjes bij kerk en school ingezet! (427) (137) (51)
Strijd om afschrift contactjournaal geeft gewone burgers een representatief zicht op mentaliteit die heerst in de "jeugdzorg" (50)
Zutphense Verhoormethode representatief voorbeeld corruptie coalities tussen jeugdzorg en rechtbank in Nederland (95) (710)
Arnhemse Verhoormethode representatief voorbeeld corruptie coalities tussen jeugdzorg en rechtbank in Nederland (664) (500)
Farizeeërs gesignaleerd op Christelijk College Groevenbeek Ermelo. Groep Hop geweigerd bij scholierendebat in onderonsje met CDA (379)
Waarom zaten wethouders, raadsleden, andere kandidaten die meededen met verkiezingen in stembureaus met stemhokjes zonder gordijnen? (718)
VERZOEK afschrift compleet contactjournaal "jeugdzorg" (636)
BEZWAARSCHRIFT tegen BESLUIT weigering afschrift compleet contactjournaal "jeugdzorg" (255)
VERZOEK afschrift compleet contactjournaal Raad voor de Kinderbescherming (637)
BEZWAARSCHRIFT tegen BESLUIT weigering afschrift compleet contactjournaal "RvdK" (170)

De jeugdzorg is een beroepsgroep die discussie over hun functioneren uit de weg gaat en de aandacht probeert af te leiden van zaken waar het werkelijk om gaat (220) 

Brief 14 september 2001 directeur Stichting Jeugd en Gezin Flevoland aan Platform Cliëntenorganisaties over het hoofddoel van Hop het openbaar maken van contactjournaal en werkaantekeningen van de gezinsvoogd

Stichting Jeugd en Gezin Flevoland gebouw 'de Pomp'
Bezoekadres Almere
De Stelling 13-01 Westeinde 36
8232 EJ LELYSTAD Almere-Buiten
Tel: 0320- 223308
Fax :0320-249174

Aan platform SCJF
t.a.v. mevrouw T.P. Barendse-Cornelissen
p/a Koninginneweg 90
2012 GR HAARLEM

datum Lelystad, 14 september

uw kenmerk

ons kenmerk 0403-2000/pht/mhs

betreft bijgaand persbericht

 

Geachte mevrouw Barendse,

Via internetsites, persberichten en acties als het uitdelen van flyers probeert een aantal (ex) cliënten van de kinderbescherming, waaronder ook cliënten van onze Stichting, onder aanvoering van de heer J. Hop uit Ermelo, onze Stichting in diskrediet te brengen, waarbij zij het nogal op de man spelen.

Hun Hoofddoel is het openbaar maken van contactjournaals / werkaantekeningen.

Ons beleid is om er niet te veel aandacht aan te besteden. De door hen gekozen actievormen kunnen echter ook in uw organisatie tot vragen leiden. Voor de beantwoording van deze vragen hebben wij bijgaand persbericht opgesteld.

Als directie en bestuur van de Stichting Jeugd en Gezin Flevoland hopen wij u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd

 

Met vriendelijke groet,

P.J.M. Hilhorst
Directeur

 

Bijlage: persbericht

 

 

Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak: "Zolang de rechtsbescherming gebaseerd zal zijn op diverse wetten zonder dat tussen deze wetten enige inhoudelijke en procedurele samenhang is gecreëerd, zal de minderjarige en de belanghebbende geconfronteerd worden met voor hem of haar ondoorzichtige en niet eenduidige procedures, die niet altijd even veel zekerheid tot resultaat bieden."

 

180

ADVIES

inzake

Voorstel Wet op de Jeugdzorg.

 

Inleiding

1. Bij brief van 2 april 2001 heeft de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak om advies gevraagd terzake het voorstel Wet op de Jeugdzorg. Het onderhavige advies van de wetenschappelijke commissie van de NVvR is voorbereid door leden van de studiekring familie- en jeugdrecht.

Voorstel

2. Het wetsvoorstel beoogt, aldus de Memorie van Toelichting, de toegang tot alle jeugdzorg waarop aanspraak gemaakt kan worden, op uniforme wijze, onder één wettelijk kader, te regelen; voorzien wordt in een wettelijke aanspraak op de jeugdzorg voor zover daarop geen aanspraak bestaat ingevolge de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) of de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen.

Voorts regelt het wetsvoorstel de sturing, financiering, organisatie, kwaliteit en toezicht op het aanbod van jeugdzorg waarop ingevolge het wetsvoorstel aanspraak bestaat.

Daarnaast bevat het wetsvoorstel een aantal instrumenten waarmee de samenhang tussen de verschillende componenten en daarmee de wettelijke regimes op landelijk, op provinciaal en op cliëntniveau bevorderd wordt.

In het wetsvoorstel staan de minderjarige en zijn hulpvraag centraal.

Commentaar

3. Algemeen

De wetenschappelijke commissie heeft met waardering kennis genomen van het voorstel Wet op de Jeugdzorg en onderschrijft de noodzaak van de centrale doelstellingen van het wetsvoorstel, zijnde de uniformering van de aanspraak op de jeugdzorg en het versterken van de positie van de minderjarige, maar adviseert hieronder, als uitvloeisel van de positieverbetering van deze minderjarige, ook diens gang naar de rechter te uniformeren.

4. Rechtsbescherming

Het wetsvoorstel verankert een uniform recht op jeugdzorg; deze gecreëerde samenhang in aanbod wordt door de wetgever echter niet nagevolgd op het gebied van de rechtsbescherming terwijl zulks als uitvloeisel van de rechtspositieverbetering van de minderjarige, die doorgaans in een afhankelijke positie verkeert, naar de mening van de wetenschappelijke commissie wel wenselijk zou zijn.

De wetenschappelijke commissie verwijst in dit verband ook naar het rapport "Met recht onder toezicht gesteld"(Verweij-Jonker instituut jaar 2000) en naar de notitie "Pleegzorg met visie, juridische haken en ogen" van Trillium.

Uit het onderhavige wetsvoorstel vloeien twee rechtsgangen voort.

Een besluit van het Bureau Jeugdzorg is een voor beroep vatbare beslissing, waartegen de minderjarige of een belanghebbende, na een bezwaarschriftprocedure met een termijn van 6 weken, in beroep kan gaan bij de bestuursrechter op grond van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Aldaar wordt getoetst of de beslissing zorgvuldig is genomen en of het overheidsorgaan zorgvuldig heeft gehandeld. Van groot belang bij deze procedure (voor de minderjarige en de belanghebbende) zijn de mogelijkheden van de fictieve weigering en schorsende werking van de beslissing.

In zaken waarin kinderbeschermingsmaatregelen worden gevraagd door de Raad voor de Kinderbescherming of uitgeoefend door het Bureau Jeugdzorg is evenwel de kinderrechter bevoegd die een ander toetsingskader (Burgerlijk Wetboek) hanteert dan de bestuursrechter en ook andere procedureregels kent (Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering). Zijn er gezagskwesties aan de orde, dan behoren die weer tot de bevoegdheid van de rechtbank.

De minderjarige of de belanghebbende kan dus geconfronteerd worden met twee naast elkaar, of beter gezegd door elkaar heen, lopende rechtsgangen, elk met eigen – en van elkaar verschillende - termijnen, toetsingskaders en bevoegdheden. Vele besluiten van het Bureau Jeugdzorg raken niet de kinderbeschermingsmaatregelen en geven dus de kinderrechter geen bevoegdheid ter zake.

Bijvoorbeeld kan het volgende geschieden. Het Bureau Jeugdzorg wijst een indicatie tot uithuisplaatsing af, tegen welke afwijzing de minderjarige of de belanghebbende, na de bezwaarschriftprocedure, in beroep gaat bij de bestuursrechter, die het beroep gegrond verklaart terwijl de kinderrechter vervolgens, het Bureau Jeugdzorg gelijk gevende, de machtiging tot uithuisplaatsing niet verleent.

Daarnaast is het in een spoedprocedure zoals een uithuisplaatsing onwenselijk dat er zich vertragingen voordoen door de tussentijdse mogelijkheden van bezwaar en beroep.

Zolang de rechtsbescherming gebaseerd zal zijn op diverse wetten zonder dat tussen deze wetten enige inhoudelijke en procedurele samenhang is gecreëerd, zal de minderjarige en de belanghebbende geconfronteerd worden met voor hem of haar ondoorzichtige en niet eenduidige procedures, die niet altijd even veel zekerheid tot resultaat bieden.

Het hierboven gesignaleerde probleem wordt ten onrechte noch in het concept wetsvoorstel noch in de daarbij behorende concept Memorie van Toelichting onderkend.

De wetenschappelijke commissie geeft, in plaats van het uit het wetsvoorstel voortvloeiende duale stelsel in de rechtsbescherming, de voorkeur aan een zo eenduidig, zo inzichtelijk, zo toegankelijk en zo uniform mogelijke procedure die de minderjarige en de belanghebbende niet belemmert of schaadt in de uitoefening van zijn of haar rechten.

De wetenschappelijke commissie denkt hierbij bijvoorbeeld aan het openstellen van een bijzondere rechtsgang op de gespecialiseerde kinderrechter door wie dan elke beslissing betreffende de jeugdzorg - dus ook de niet-beschermingszaak waarop op grond van het onderhavige wetsvoorstel de Awb van toepassing is - zou kunnen worden afgedaan, waarvoor plaatsing op de negatieve lijst Awb en een wettelijke voorziening in het Burgerlijk Wetboek en het Wetboek van Burgerlijke rechtsvordering geboden zal zijn.

Hierdoor wordt rechtseenheid bevorderd en tevens worden dan gelijke termijnen gehanteerd.

In deze procedure zou dan wel voorzien moeten worden in de behoefte aan schorsende werking van de beslissing, voorlopige voorzieningen en fictieve weigeringen.

De wetenschappelijke commissie realiseert zich dat een (gedeeltelijk) vernieuwing van het (jeugd)procesrecht hiervoor noodzakelijk is, maar vraagt hiervoor ter bescherming van de positie van de minderjarige op dit gebied toch de aandacht van de wetgever.

5. Artikelsgewijs

Artikel 1.1 onder b:

De definitie van jeugdige is in strijd met het Verdrag inzake de rechten van het kind (note 1); de beperking van het "rechtmatig" in Nederland verblijven wordt niet toegestaan.

Artikel 6 lid 2 en 3:

De Wet op de jeugdhulpverlening stelt diverse landelijke kwaliteitseisen aan de gezinsvoogdij-instellingen. De wetenschappelijke commissie constateert bij het onderhavige wetsvoorstel echter dat er geen garanties zijn ingebouwd voor het in stand houden van de eenheid, de kwaliteit en de onafhankelijkheid van deze instellingen en beveelt derhalve landelijke kwaliteitsnormen voor de gezinsvoogdij-instellingen aan teneinde een grotere eenheid in optreden te bereiken.

Artikel 75 F en daarbij behorende paragraaf uit de Memorie van Toelichting op p.52:

Het indicatiebesluit vormt de grondslag waarop de kinderrechter over een uithuisplaatsing kan beslissen. Volgens de Memorie van Toelichting kan de kinderrechter enkel het verzoek afwijzen of toewijzen.

De wetenschappelijke commissie kan zich hiermee niet verenigen daar een dergelijke opmerking geheel voorbij gaat aan de verantwoordelijkheid van de kinderrechter om de te plegen inbreuk op de grondrechten van minderjarigen te toetsen.

Conclusie

6. Het streven naar uniformiteit in de jeugdzorg en het versterken van de positie van de minderjarige wordt door de wetenschappelijke commissie onderschreven.

De wetenschappelijke commissie signaleert echter tekortkomingen in de rechtsbescherming van de minderjarige en de belanghebbende en adviseert de wetgever een eenduidige, inzichtelijke, toegankelijke en uniforme procedure te creëren voor alle zaken betreffende de jeugdzorg.

Den Haag, 21 mei 2001

namens het hoofdbestuur van de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak,

de wetenschappelijke commissie,

 

G.Chr. Kok,

voorzitter.