BSC
VOPO
Communicatietraining

(178) Pim Fortuyn : "Als mij wat gebeurd, dan zijn zij, politici van Paars, medeverantwoordelijk. Zij hebben het klimaat gecreëerd en dat moet stoppen" 

Pim Fortuyn: "Ik zal mij na 15 mei 2002 zeker ook inspannen om het OM een halt toe te roepen en zo mogelijk op de terugweg te dwingen"

"Een kleine mistdruppel voel je niet, maar komt het van duizenden kanten tegelijk dan zorgt dat voor een politiek klimaat waarin andere politieke plantjes gaan bloeien". Henk Westbroek

Bron Veluws Dagblad 130502

Door Ton van den Berg

Utrecht. De lijsttrekkers van PvdA, VVD, D66, CDA en Groenlinks moeten na de verkiezingen opstappen. Met zo'n daad laten ze zien dat de gevestigde politie verantwoordelijkheid durft te nemen voor de demonisering van Pim Fortuyn. Alleen zo kan het vertrouwen in de politiek en de gevestigde partijen terugkeren. Dat zegt Henk Westbroek, oprichter van Leefbaar Nederland en fractievoorzitter van Leefbaar Utrecht.

Om na de moord op Fortuyn verder geweld in de politiek te voorkomen, vraagt Westbroek de lijsttrekkers hun vertrek zo snel mogelijk bekend te maken. Nog voor de verkiezingen van aanstaande woensdag. Westbroek: Ze vegen nu allemaal hun straatje schoon, dat maakt de mensen kwaad en dan wordt er geroepen "Melkert dood" en "Rosenmoller" omdat ze hun verantwoordelijkheid niet nemen. Die uitspraken zijn verschrikkelijk. Je moet er toch niet aan denken dat morgen meneer Rosenmoller geslagen wordt. Al krijgt hij maar een fluim in zijn gezicht, ik moet er niet aan denken.

Met name Melkert, Rosenmoller, De Graaf en Dijkstal kunnen ervoor zorgen dat de politieke crisis waarin Nederland volgens Westbroek verkeert, tot rust komt en de gerezen afkeer van de oude partijen verdwijnt. Het kan deëscalerend werken als ze de politieke verantwoordelijkheid nemen en aankondigen op te zullen stappen. Dan kun je weer normaal via democratische processen politiek bedrijven, want dat is nu niet meer mogelijk.

De politiek moet weer met een schone lei beginnen, vindt Westbroek. Hij spreekt van een groots gebaar dat nodig is omdat volgens hem de gevestigde politiek (Behalve de SP van Jan Marijnisse, hem treft geen blaam) verantwoordelijk is geweest voor het politieke klimaat waarin Fortuyn werd gedemoniseerd.

De lijsttrekkers moeten zeggen We accepteren de politieke verantwoordelijkheid. Niet omdat we de trekker hebben overgehaald, maar omdat we ons niet actief verzet hebben tegen het ontstaan van dit politieke klimaat. Daarmee zuiveren de partijen de schuld die ze nu misschien aangewreven krijgen. Politici van de VVD (onder andere partijvoorzitter Eenhoorn) die Fortuyn vergeleek met Mussolini, de fractievoorzitter van de PvdA die zei niet in een college met een fascist te willen zitten. D66er De Graaf die zei dat Fortuyn terug wilde naar de tijd waarin Anne Frank moest onderduiken, columnisten die de leefbaren en Fortuyn vergeleken met bruinhemden, cartoonisten die Fortuyn als Adolf Hitler neerzetten en de rest van de media. (Nova liet bij een item over Fortuyn beelden zien van Philip de Winter. Het zijn volgens Westbroek voorbeelden die bijdroegen aan het ontstaan van een politieke mistwolk, waarin de lijsttrekkers niet zeiden, dit gaat te ver.

Een kleine mistdruppel voel je niet, maar komt het van duizenden kanten tegelijk dan zorgt dat voor een politiek klimaat waarin andere politieke plantjes gaan bloeien. En dan zijn er gekken, totaal gestoorde idioten die denken "iedereen zegt het, dus er zal wel iets in zitten". Die denken echt dat ze de wereld een plezier doen door een paar mensen om zeep te helpen. Wat de motieven van de dader ook zijn geweest volgens Westbroek bewijzen de bedreigingen die hij persoonlijk heeft meegemaakt dat de demonisering al eerder opriep tot geweld. In de tijd dat Fortuyn lijsttrekker was van Leefbaar Nederland ben ik persoonlijk ook heel vaak bedreigd geweest.Ik wens maar een voorbeeld te noemen omdat dat openlijk gebeurde. Ik was voor een optreden met Skik in Groningen en we stonden voor de Febo op de grote markt. Ik werd daar letterlijk door iemand met de dood bedreigd. Iemand zei dat hij mij en Pim Fortuyn zou doodschieten. Hij zou mij pakken omdat ik naast Fortuyn had gestaan, want wie naast Fortuyn staat is een fascist. Het was heel eng en heel heftig. Ik heb het weten te kalmeren, maar het was uitermate angstig. Fortuyn heeft nooit opgeroepen om mensen in kampen te duwen of ze weg te sturen. Sterker nog, hier aan tafel bij mij thuis heb ik met hem besproken dat het verstandig zou zijn alle witte illegalen een generaal pardon te geven en dat heeft hij later nog gedaan ook. Het enige waar ik het helemaal niet mee eens ben, is dat in zijn optiek Nederland vol is. Maar om dan iemand ook gelijk een fascist te noemen, je moest je doodschamen.

Stoppen. Westbroek denkt erover met de politiek te stoppen. Ook bij Leefbaar Utrecht. Ik heb mezelf drie weken gegeven, en als deze escalatie doorgaat stap ik op. Ook mij is geadviseerd om bewaking te nemen. Maar dan is de grens voor mij bereikt. Het idee om bedreigd door de stad te moeten lopen. zo wens ik niet te leven. In zo'n politiek klimaat stop ik. Ook mijn familie speelt een rol in de overwegingen. Mijn dochtertje heeft mij twee dagen lang gesmeekt er mee op te houden. Die heeft hier in huis nog met Fortuyn zitten mens-erger-je-nieten.

Westbroek wijst naar de stoel waar Fortuyn tijdens zijn bezoek aan de oprichter van leefbaar Nederland zat en zegt: "Politiek inhoudelijk had ik ook problemen met Fortuyn, want met Leefbaar Nederland kwam hij zijn afspraken niet na. Maar hij was geen fascist en diegene die in zijn schaduw staat, is dat ook niet.

Leefbaar Nederland Henk Westbroek Principieel tegenstander van wat voor censuur dan ook! Systemen moet  je altijd van binnenuit aanvallen.

Onbeschaamd. Er is geen enkel ander woord dat Henk Westbroek zo typeert. Terwijl hij tegenover me zit in alleen een korte broek - het is tenslotte 32 graden - doet hij geen enkele moeite te verhullen dat hij zich op  zijn gemak voelt. Hij spreekt de gewonemensentaal (af en toe een  vloek tussendoor), pulkt met een luciferhoutje in zijn oor en tussen  zijn tanden. Terwijl hij oreert wandelt hij wat in de tuin  (buikkrampen van de vakantie) en biedt me en zichzelf een biertje  aan. Dan pas dringt het tot me door. Hij spreekt tegen iedereen en  op elk moment alsof hij relaxed in de kroeg zit te ouwehoeren. Op de  radio, in de gemeenteraad, tijdens een interview, altijd dezelfde  Henk Westbroek. Niet dom, niet onhandig, maar ondeugend, amicaal en  relaxed. De zaken die hij aanroert klinken vertrouwelijk, terwijl  iedereen ze mag weten. De betere demagoog met nuchtere standpunten.  Contextloos.

Politicus en musicus  Westbroek, wie had dat 25 jaar geleden kunnen denken...
In die  tijd deed ik inderdaad heel wat anders. Ik was afgestudeerd in de  sociologie en promoveerde op de geschiedenis van de Arbeiders  Jeugd Centrale, de socialistische jeugdbeweging. Omdat de Stichting  oud-AJC een deel van mijn onderzoek financierde, verwachtten de  oud-socialisten natuurlijk een lofzang. Maar ik bracht een aantal  zaken aan het licht die heel wat minder leuk waren. Zo moesten er  bewakers mee naar de kampeerweekenden om ervoor te zorgen dat  jeugdleider Vorrink geen seks had met jonge meisjes. Dàt was in  werkelijkheid het clubje waar mensen als PVDA-oprichter Thomassen,  Rudi Carell en van der Louw hun best voor deden. Het gevolg was  natuurlijk dat de Stichting oud-AJC onmiddellijk de geldkraan  dichtdraaide en de geluidsbanden met interviews aan het instituut  voor Sociale geschiedenis in bewaring gaf. Vreselijk tuig was het.

Ik zag het al niet voor  me: Henk Westbroek en een wetenschappelijke carrière...
Ik vond  mezelf een goede socioloog: geduldig, uitermate genuanceerd en dat  ben ik nu nog. Toch, de wetenschap was voor mij wel over ja. Ik heb  nog een tijd in de bibliotheek gewerkt, en bibliografieën  geschreven, maar ik was het jongste knaapje en moest er bij een  bezuiniging uit. Rond 1980 was ik echt werkeloos. Gelukkig had ik  nog een leuke hobby: zingen en teksten voor popbandjes maken. Daar  besteedde ik dan maar al mijn tijd aan.

Had Westbroek de  beginnende musicus grote dromen over geld en  beroemdheid?
Ik heb nooit grote  dromen gehad en die had ik toen ook niet. Het Goede Doel was in de  begintijd nog een punkband en we speelden vaak voor twaalf man en  een paardenkop. Ik herinner me de teksten nog wel: alles moest dood,  vooral bejaarden. Later werden we ontdekt door de scouts van de  Popkrant en mochten we voor de VARA 2 liedjes gaan opnemen. We  bestonden al 5 jaar en pas toen werd het wat. Later heb ik mezelf  wel betrapt op één of twee dromen, maar die zijn allemaal geflopt.  Zo wilde we Duitsland gaan veroveren met het vertaalde "Belgien",  maar dat is door ruzie met de platenmaatschappij zelfs nooit  uitgebracht. Jammer, want het was zelfs beter dan de Nederlandse  versie. Ik weet nu dat je moet oppassen geen slaaf te worden van je  eigen dromen. Ik laat de dingen maar op me af komen.

Kwam het plaatjes draaien  op de radio ook zomaar op je af?
Zeker! Ik had naar  aanleiding van die opnames voor de VARA een interview met Felix  Meurders, erg machtig in die tijd. Hij zat me een beetje af te  zeiken, maar ik liet me helemaal niet overbluffen. Dat vond Felix  wel leuk en even later belde de VARA op om een proefuitzending te  maken, want ik lulde zo goed. Ik weigerde en zei dat ik mijn tijd  wel beter kon gebruiken. Daarop belden ze terug met het aanbod van  een wekelijks uurtje. Aangezien ik daarvoor het in die tijd hoge  bedrag van f.275,- zou ontvangen en we nogal dringend geld nodig  hadden - mijn vriendin en huidige vrouw was toen een illegale  immigrant en ik werkeloos - heb ik het maar gedaan.

Maar DJ op de radio, dat  is toch dat vak waarbij je plaatjes moet aanprijzen die je helemaal  niet leuk vindt?
Ik had en heb nog  steeds een verschrikkelijke hekel aan die schreeuwerige opgefokte  stem van de standaard DJ. Dat doe ik niet, ik ben zelfs de enige die  iedereen nog met 'u' aanspreekt. Maar het klopt dat je een lijstje  aangeleverd krijgt met dingen die je moet draaien. Sterker nog, dan  heb ik zelf in het begin bedongen. Anders krijg je namelijk altijd  weer het verwijt dat je vriendjes draait en anderen weglaat. Nu ben ik een groenteboer die ook wel eens iets moet verkopen  dat hij niet lekker vindt. Die methode werkt, ik vind  radio en muziek maken nog steeds leuk. Maar waarom dan een  politieke partij opgericht? Je schrijft columns, maakt liedjes en radio, je kan  toch het systeem van buitenaf beïnvloeden? Systemen moet  je altijd van binnenuit aanvallen. Altijd. Zo vond ik ooit dat de  filmkeuring echt nergens op sloeg. Mensen moeten zelf maar uitmaken  waar ze naar kijken. Dus heb ik me opgegeven, ik werd als  vrijwilliger uitgekozen en heb alle films goedgekeurd voor alle  leeftijden. Zo is het ook met de politiek. Ik heb altijd op de  barricaden gestaan en een enkele keer netjes GroenLinks gestemd toen  ik nog niet wist hoe rechts ze eigenlijk waren. In Utrecht hebben ze  slechts één keer niet met de ChristenUnie meegestemd. Kijk, de  politiek bepaalt je hele leven: van hoe je geboren wordt, tot hoe je  begraven dient te worden en alles ertussenin. En als je het op een  gegeven moment goed zat bent hoe de politiek functioneert dan moet  je meedoen. Dat is niet leuk, dat is nodig. Daarom heb ik Leefbaar  Utrecht opgericht, om alles extra kritisch te kunnen volgen.

En, bevalt dat?
Helemaal niet! Muziek is zo leuk in vergelijking met de  politiek. En als je in de tuin van kiezers gaat wieden, maak je nu  eenmaal vijanden. Dan gaan zelfs kunstenaars je afbeelden in een  fascistenpak, terwijl ik zo'n keurige linkse jongen ben,  principieel tegenstander van wat voor censuur dan ook. En je ziet  ook hoe kleinzielig het politieke wereldje is. Alleen maar lunchen  met projectontwikkelaars en mensen interesseert ze geen bal. Ze  organiseren inspraakbijeenkomsten, terwijl het rapport van die avond  al klaar is.

Kun je zelf wel tegen dat  soort kritiek?
Ieder liedje is de  resultante van heel veel kritiek, ik leef er mijn hele leven al mee.  En als mijn partij iets niet goed gezien heeft, ons onderwijsbeleid  was er een voorbeeld van, dan wijzigen we onze mening. Dat heb ik  nog geen enkele andere partij zien doen. Goede kritiek is geen  probleem. Maar er is in de politiek heel veel kritiek van een  ongelooflijke kinderachtigheid. Zo heb ik ooit over de  problemen met pophal Tivoli met de directie gesproken onder het  genot van een glas bier. En opgelost. Toen ik dat zei, was het hek  van de dam. Hoe kun je nu alles effe regelen in de kroeg, was het  verwijt. Andere politici noemen het lunch, declareren het en dan mag  het wel. Dan denk ik wel: wat een ontzettend zwartekousengezeur.  Laten het wel leuk houden. Ik zal na het reces meteen een motie  indienen waarin het gebruik van bier tijdens officiële  gemeenteraads-bijeenkomsten streng verboden wordt. Je  kunt je toch wel voorstellen dat je dan de schijn tegen je hebt?  Westbroek, café-eigenaar en popmuzikant die het culturele leven in  Utrecht even onderhands regelt? Ik doe niet aan schijn,  daar hou ik geen rekening mee. Ik mag toch bovendien praten waar ik  wil? Over schijn gesproken, ik vind het ook belachelijk dat Kok namens ons excuses  aanbiedt aan de Indonesische regering. De  arrogantie. Alsof wij met terugkerende kracht schuld hebben aan wat  er is voorgevallen. Ik geloof niet zo in die erfzonde, en dan moet  je rechtdoorzee zijn.

Ja, maar met zo'n  mentaliteit zul je toch nooit een succesvol burgemeester worden, een  baan waarnaar je gesolliciteerd hebt? Ik zie de ambtenarij al  uiteenstuiven.
Jij denkt dat het  niks wordt? Dat zeiden ze ook van de partij en van de wethouders die  we afleverden. Het leek me wel wat, zo'n baantje als burgemeester.  Recepties openen, ik kan leuk speechen en liedjes zingen. Bovendien  is het burgemeesterschap een machtige post. Je bent geheel  verantwoordelijk voor de veiligheid in je stad en zit de  gemeenteraad voor. Met de huidige burgemeester kan ik het overigens  goed vinden. Maar als ik in de raad iemand een leugenaar noem,  schorst ze de vergadering. Dat mag niet. Je mag wel zeggen dat  iemand creatief met de waarheid omspringt, maar liegen? Ze komt dan  naar me toe en ik vertel haar dan altijd dat ik zelf wel bepaal wat  ik zeg. Ik ben tenslotte een gekozen vertegenwoordiger en dus moet  zij gewoon haar mond houden. Het wordt tijd dat we mensen voor het  burgemeesterschap eens gaan kiezen. Nu is dat nog gewoon een afwerkplaats van mislukte politici. De 'kundige' Bram  Peper schreef me een briefje waarin ie dat 'slechts een haperinkje  in het democratisch proces vond'. En wat die uiteenstuivende  ambtenarij betreft; er zijn een heleboel lagere ambtenaren die wel  willen. Maar de topambtenaren dat zijn gewoon bavianen op een rots,  die willen dat alles blijft zoals het is. Een echt 'Old Boys  Network', die zou ik wel eens in de klauwen willen houden. Ik heb  wel eens meegemaakt dat een ambtenaar gewoon weigerde een besluit  van de wethouder uit te voeren, omdat dat 'niet reëel was'. Zo iemand zou ik op staande voet ontslaan.

Zeg nou zelf, iemand die  zoveel conflicten oproept kan toch geen leiding geven aan de  ambtenarij?
Dat zeggen ze vaker  ja, dat ik conflicten oproep. Maar ik werk al tien jaar probleemloos  bij de VARA en zit al een hele tijd conflictloos in een bandje. Maar  in de politiek doen ze al moeilijk als je een mailtje aan de wethouder vanaf  je vakantieadres je vertrouwen in hem opzegt. 'Dat kan  toch niet, helemaal vanuit Frankrijk en ook nog in het reces!',  krijg ik dan te horen. Ik hoef toch in mijn vakantie niet op te  houden politiek te bedrijven? Dat deed Tara Singh Varma ook niet. Na  het reces zal ik een motie in de gemeenteraad indienen, om alle door  de gemeente uitgereikte laptops in te leveren. Je mag er toch niet  mee werken.

Dat bedoel ik, je  treitert graag.
Tuurlijk, zoiets is  toch om je kapot te lachen? Ik word alleen maar kwaad als het me  uitkomt. Maar als andere politici kwaad worden gaan ze zich  verspreken en dan komen er nog vaak zinnige dingen uit. Daarna  kunnen we het eens over echte zaken hebben. Dat werkt vaak  wel.

Voor een goede politicus  zijn ijdelheid en de zucht naar macht twee onontbeerlijke zaken. Die  bezit je volgens mij wel.
Elke artiest is  ijdel genoeg op het podium te staan en te verwachten dat mensen  klappen. Dat zal ik niet ontkennen, ik vind de aandacht wel prettig.  Ik heb ook nooit last van mensen, je mag voor bij de tandarts en  wordt bijna nooit op je bek geslagen. Maar zucht naar macht?  Controledrang, dat heb ik. Ik kan me ook weinig fouten veroorloven.  In tegenstelling tot de pers, die doet maar wat. Ik reageer alleen  nog maar op de ergste fouten, want anders heb ik er een dagtaak aan.  Nu lees ik weer in de krant dat Pim Fortuyn en ik lang  overlegd hebben over zijn eventueel lijsttrekkerschap. Ik heb de  hele man zelfs nog nooit ontmoet! Ik lees dat het een vreselijke  rechtse rakker is, maar kan daar in zijn laatste boek niks van  ontdekken. Ik heb hem wel eens op TV gezien, het leek me wel een  leuke vileine nicht.

Je hebt er nog vertrouwen  in, in die 10 zetels van Leefbaar Nederland?
Ik heb  mijn verwachtingen een beetje bijgesteld, het worden er  12 ('Met Pim erbij  twintig!' gilt bestuurslid Broos Schnetz vanuit de kamer). Maar ik  zit niet meer in het bestuur van die partij, in tegenstelling tot  wat je overal leest. Ik heb me teruggetrokken toen de partij een feit was, zoals  ik beloofd heb. En ik zal  ook geen derde periode met Leefbaar Utrecht  meemaken.Voor je het weet  maakt het circus deel van jou uit. 

Je bent er niet  gelukkiger op geworden?
Nee, van politiek  word je niet gelukkig. Ik had, als je over persoonlijk geluk  spreekt, nooit de politiek in moeten gaan. Het is vervelend en dom.  Voor die tijd was ik gelukkiger, ik verdiende leuk, was niet de  slaaf van bazen. In elk wereldje heb ik vrienden opgedaan, maar in  de politiek bezit ik er geen één. Dat zegt wat. Bovendien ben ik nu  bijna 50, en ik loop al niet meer zo snel een trap op. De aftakeling  is begonnen en dat vind ik vreselijk. Als ik anderhalf uur optreed  ben ik gebroken. Ik maak het karwei af en ga daarna alleen nog wat  tuinieren, denk ik. Dat is wel zo lekker rustig.

Bron: Site Leefbaar Nederland

Succes oorzaak val Pim Fortuyn

Bron: Trouw 120202

Fortuyn trachtte terecht het vreemdelingenbeleid uit de taboe-sfeer te halen. Maar het weren van asielzoekers is zowel ethisch onaanvaardbaar als onmogelijk. Daarom werd het ontslag van Fortuyn als lijsttrekker van Leefbaar Nederland onvermijdelijk.

Westbroek: Fortuyn uitstekend lijsttrekker, Leefbaar Rotterdam start tegencampagne

Bron: Reformatorisch Dagblad, 1 september 2001 Binnenland

Van onze redactie politiek

DEN HAAG – „Een geestige, intelligente man, een fantastische lijsttrekker, maar hij moet minder hoog van de toren blazen.” Dat is de mening van Henk Westbroek over Pim Fortuyn, de Rotterdamse hoogleraar die wel wat voelt voor het lijsttrekkerschap van Leefbaar Nederland.

Volgens Westbroek, een van de oprichters van Leefbaar Nederland, heeft Fortuyn een aantal eisen gesteld aan zijn kandidatuur, die niet sporen met de principes van de nieuwe partij. „Hij wil aangesteld worden als lijsttrekker, maar bij ons bepalen de leden wie het wordt. Die bepalen ook hoe het programma er uit gaat zien. Fortuyn mag gewoon meepraten maar niets bepalen. Bij ons ligt de macht aan de basis, niet aan de top.”

Westbroek heeft goede hoop dat Fortuyn inderdaad zijn eisen terugschroeft. „In zijn laatste boek kan je lezen dat hij vindt dat je drie keer zoveel moet vragen dan je kan krijgen. Dat zal hij nu ook wel gedaan hebben.” Overigens heeft Fortuyn alleen nog informele contacten met het bestuur van Leefbaar Nederland gehad en is hij pas sinds een week lid. Leefbaar Nederland verwacht de kandidatenlijst voor de verkiezingen vanaf februari te kunnen presenteren.

Manuel Kneepkens, fractievoorzitter van Leefbaar Rotterdam, ziet daarentegen niets in een eventuele kandidatuur van Fortuyn. Kneepkens is een tegen-campagne gestart om de hoogleraar als lijsttrekker te weren vanwege diens „vreselijk ongenuanceerde, extreem rechtse uitspraken.” Afgelopen woensdag had Fortuyn het in het Rotterdams Dagblad nog over een koude oorlog tegen de islam.

Catshuis
Pim Fortuyn schreef bijna acht jaar lang een wekelijkse column in Elsevier. Deze week schreef hij zijn laatste, omdat de redactie van het weekblad geen columns wil van politici of politici in spe. In een afscheidsinterview in Elsevier zegt hij dat hij best minister-president wil worden. Hij zou zijn werk dan niet in het Torentje willen verrichten, omdat dat veel te veel geassocieerd wordt met torentjesoverleg, maar in het Catshuis. Twee jaar geleden vestigde Fortuyn, die zelf niet christelijk is en een homoseksuele leefwijze erop na houdt, de aandacht op zich door christelijke Nederland op te roepen in verzet te komen tegen het beleid van paars.