|
vonnis
RECHTBANK LEEUWARDEN
Sector civiel recht
zaaknummer / rolnummer: 83523 / KG ZA 07-213
Vonnis in kort geding van 15 augustus 2007
in de zaak van
1. [eiser],
wonende te Sint Annaparochie,
2. [eiseres],
wonende te Sint Annaparochie,
eisers,
procureur: mr. K.J. Meijer,
tegen
1. [gedaagde sub 1],
wonende te Sint Annaparochie,
2. [gedaagde sub 2],
wonende te Sint Annaparochie,
3. [gedaagde sub 3],
wonende te Sint Annaparochie,
4. [gedaagde sub 4],
wonende te Sint Annaparochie,
gedaagden,
procureur: mr. E.A. van Wieren.
Partijen zullen hierna "[eiser] c.s." en "[gedaagde sub 1]
c.s." genoemd worden.
1. De procedure
1.1. [eiser] c.s. hebben [gedaagde sub 1] c.s. in kort geding doen
dagvaarden tegen de openbare zitting van 9 augustus 2007.
1.2. [eiser] c.s. hebben toen op de bij dagvaarding vermelde gronden
gevorderd dat de voorzieningenrechter, bij vonnis uitvoerbaar bij
voorraad:
I. [gedaagde sub 1] c.s. hoofdelijk veroordeelt om, als voorschot, aan elk
van eisers een bedrag van
? 1.500,- aan smartengeld te betalen;
II. [gedaagde sub 1] c.s. hoofdelijk veroordeelt in de kosten van het
geding.
1.3. Ter zitting hebben partijen hun standpunten toegelicht, waarbij de
advocaat van [gedaagde sub 1] c.s. gebruik heeft gemaakt van
pleitnotities, en waarbij [gedaagde sub 1] c.s. hebben geconcludeerd tot
niet-ontvankelijkheid, althans afwijzing van de vorderingen van [eiser]
c.s., met hoofdelijke veroordeling van [eiser] c.s. in de kosten van het
geding.
1.4. Partijen hebben producties overgelegd.
1.5. Ten slotte is vonnis bepaald op de stukken van het geding.
2. De feiten
In dit kort geding hebben de volgende feiten als vaststaand te gelden.
2.1. [eiser] c.s. hebben drie kinderen. [gedaagde sub 1] c.s., met
uitzondering van [gedaagde sub 2], hebben op of omstreeks 9 oktober 2002
naar aanleiding van een aantal voorvallen onafhankelijk van elkaar een
tegen [eiser] c.s. gerichte melding gedaan bij het Advies en Meldpunt
Kindermishandeling (hierna te noemen: het AMK)
van Jeugdzorg Friesland. Het AMK heeft de
meldingen van [gedaagde sub 1] c.s. in behandeling genomen en vervolgens
een onderzoek gedaan.
2.2. In een brief aan [gedaagde sub 1] van 11 oktober 2005 wordt door het AMK
onder meer medegedeeld:
'De zorgen zijn besproken met de ouder(s) en we hebben kunnen constateren
dat:
- Ouders houden van hun kinderen en zijn zorgzaam voor hun kinderen.
- Ouders doen alles wat in hun vermogen ligt om het de kinderen naar de
zin te maken.
- Ouders maken goed gebruik van de hulpverlening. Ze volgen de adviezen op
die in het belang van de kinderen zijn.
- Ouders erkennen dat ze een probleem hebben met hun oudste kind en
handelen daar ook naar.
- Ouders werken goed samen met het AMK.
Het AMK heeft het onderzoek hiermee
afgesloten.'
Deze brief is niet rechtstreeks naar [gedaagde sub 1] c.s. gezonden, maar
is terechtgekomen bij [eiser] c.s.
2.3. Bij brief aan [gedaagde sub 1] van 30 oktober 2006 heeft het AMK
onder meer medegedeeld:
'Tevens bieden wij u onze oprechte verontschuldigingen aan voor het feit
dat AMK in haar brief van 11 oktober 2005
uw namen als melders bekend heeft gemaakt bij het door u gemelde gezin.
Dit laatste had nooit mogen gebeuren, daar u in 2002 anoniem een melding
heeft gedaan.
Te uwer informatie: burgers/particulieren mogen bij vermoedens van
kindermishandeling anoniem een melding doen bij het Advies en Meldpunt
Kindermishandeling. Het is vervolgens aan het AMK
te besluiten op basis van de inhoud van de melding of het AMK
de melding in behandeling neemt en onderzoek op start. Het AMK
heeft op basis van de door u gedane melding, destijds, besloten de
situatie van de kinderen te onderzoeken.'
2.4. De advocaat van [eiser] c.s. heeft [gedaagde sub 1] c.s. bij brief
van 20 oktober 2006 aangeschreven tot betaling van smartengeld aan [eiser]
c.s. vanwege het doen van een valse melding van kindermishandeling.
3. Het standpunt van [eiser] c.s.
3.1. [eiser] c.s. leggen aan hun vordering ten grondslag dat [gedaagde sub
1] c.s. bij het AMK hebben aangegeven dat
[eiser] c.s. hun kinderen zouden mishandelen. Na onderzoek is vast komen
te staan dat daarvan op geen enkele manier sprake is geweest. Door de
valse beschuldiging van mishandeling van hun kinderen is volgens [eiser]
c.s. sprake van smaad en/of een ernstige inbreuk op hun privacy, althans
een aantasting van hun goede naam, hetgeen onrechtmatig is jegens [eiser]
c.s. Zij voelen zich geschoffeerd en de onterechte beschuldigingen hebben
bij hen tot veel verdriet en pijn geleid. Om die reden vorderen zij ten
titel van smartengeld een voorschot van ? 1.500,- per persoon. Het
spoedeisend belang bij het gevorderde is volgens [eiser] c.s. hierin
gelegen dat zij een voorlopig oordeel wensen omtrent het onrechtmatig
handelen van [gedaagde sub 1] c.s.
4. Het standpunt van [gedaagde sub 1] c.s.
4.1. [gedaagde sub 1] c.s. voeren allereerst aan dat [eiser] c.s. niet
kunnen worden ontvangen in hun vorderingen, voor zover deze zijn ingesteld
tegen [gedaagde sub 2]. Laatstgenoemde is niet betrokken geweest bij enige
tegen [eiser] c.s. gerichte melding bij het AMK
noch heeft zij op andere wijze bemoeienis gehad met [gedaagde sub 1] c.s.
4.2. [gedaagde sub 1] c.s. betwisten het spoedeisend belang bij de
vorderingen van [eiser] c.s. In de dagvaarding is daaromtrent niets door
[eiser] c.s. gesteld. Bovendien is er sprake van een zeer lange periode
tussen het bekend worden van de melding bij [eiser] c.s., de
daaropvolgende brief van de advocaat van [eiser] c.s. en het aanhangig
maken van de onderhavige kort geding procedure. [eiser] c.s. hebben ook
geen belang bij een voorlopige voorziening. Ten slotte is niet voldoende
aannemelijk, gelet op de relevante feiten waarover partijen van mening
verschillen, dat uiteindelijk in een bodemprocedure een
smartengeldvergoeding aan [eiser] c.s. zal worden toegekend.
4.3. Van enig onrechtmatig handelen van [gedaagde sub 1] c.s. is geen
sprake. [gedaagde sub 1] c.s. hebben bij het AMK
g??n melding van kindermishandeling door [eiser] c.s. gedaan. Wel hebben
zij, na zorgvuldige afweging, bij het AMK
hun zorgen geuit omtrent het gezin van [eiser] c.s., aangezien zij
meerdere keren hadden geconstateerd dat hetgeen zich binnen het gezin
afspeelde niet juist was. Hierbij hebben zij het belang van de kinderen
van [eiser] c.s. vooropgesteld. De melding is geheel te goeder trouw
gedaan. Bij een afweging van de wederzijdse belangen dient het belang van
[gedaagde sub 1] c.s. om middels de melding de belangen van de kinderen
van [eiser] c.s. te beschermen te prevaleren boven het recht op
bescherming van de privacy van [eiser] c.s. zelf. Een melding bij het AMK
kan volgens [gedaagde sub 1] c.s. niet onrechtmatig zijn, tenzij er sprake
is van een opzettelijk gedane onjuiste melding. Het AMK
heeft nimmer laten weten dat de door [gedaagde sub 1] c.s. gedane melding
niet juist zou zijn. Integendeel, naar aanleiding van de gedane melding is
er juist hulpverlening ingeschakeld voor het gezin van [eiser] c.s.
5. De beoordeling
5.1. De voorzieningenrechter zal de vorderingen van [eiser] c.s. dadelijk
afwijzen, voor zover deze tegen [gedaagde sub 2] zijn ingesteld. Daartoe
is van belang dat [eiser] c.s. in het geheel niet weersproken hebben de
stelling van [gedaagde sub 1] c.s. dat [gedaagde sub 2] op geen enkele
manier betrokken is geweest bij een melding van de gezinssituatie van
[eiser] c.s. bij het AMK. Van een valse
beschuldiging van mishandeling -en daarmee van eventueel onrechtmatig
handelen- door [gedaagde sub 2] kan reeds daarom geen sprake zijn.
5.2. Bij de beantwoording van de vraag of toewijzing van een geldvordering
in kort geding ge?ndiceerd is, dient de voorzieningenrechter volgens vaste
jurisprudentie van de Hoge Raad niet alleen te onderzoeken of het bestaan
van een vordering van [eiser] c.s. op [gedaagde sub 1] c.s. voldoende
aannemelijk is, maar ook of daarnaast sprake is van feiten en
omstandigheden die meebrengen dat uit hoofde van onverwijlde spoed een
onmiddellijke voorziening vereist is, en daarbij in de afweging van
belangen van partijen mede betrekken de vraag naar het risico van de
onmogelijkheid van terugbetaling door [eiser] c.s. van de toe te wijzen
geldvordering (zie HR 28 mei 2004, NJ 2004, 602). Voorts geldt dat van de
eisende partij mag worden verlangd dat naar behoren feiten en
omstandigheden worden aangewezen die meebrengen dat een voorziening uit
hoofde van onverwijlde spoed is geboden (zie Hof Leeuwarden, 19 oktober
2005, JAR 2006/32).
5.3. Tegen deze achtergrond oordeelt de rechtbank als volgt omtrent het
spoedeisend belang bij het gevorderde. In de inleidende dagvaarding is met
geen woord gerept over het spoedeisend belang bij het gevorderde, terwijl
[eiser] c.s. ter zitting evenmin feiten of omstandigheden hebben
aangedragen, waaruit volgt dat zij belang hebben bij onmiddellijke
toewijzing van een voorschot op de door hen verlangde
smartengeldvergoeding. Met name hebben [eiser] c.s. de
voorzieningenrechter er niet van weten te overtuigen dat waar zij al sinds
oktober 2005 op de hoogte zijn van de -in hun ogen onjuiste- melding van
[gedaagde sub 1] c.s., en zij dus al vanaf dat moment daartegen in rechte
hadden kunnen opkomen, er bijna twee jaar later opeens een spoedeisend
belang zou zijn om op korte termijn een vorm van financi?le genoegdoening
te verkrijgen in verband met deze kwestie. De omstandigheid dat [eiser]
c.s. een voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter wensen omtrent de
eventuele onrechtmatigheid van de melding van [gedaagde sub 1] c.s., maakt
niet dat zij een spoedeisend belang hebben bij onmiddellijke verkrijging
van betaling van een daarmee verband houdende smartengeldvergoeding. Een
en ander leidt tot de conclusie dat [eiser] c.s. het spoedeisend belang
bij het gevorderde niet aannemelijk hebben gemaakt. Reeds om die reden
dient het gevorderde te worden afgewezen.
5.4. De voorzieningenrechter is verder van oordeel dat het bestaan van een
vordering van [eiser] c.s. op [gedaagde sub 1] c.s. uit hoofde van
onrechtmatig handelen voorshands niet aannemelijk is geworden. Ook op die
grond is het gevorderde derhalve niet toewijsbaar. Daartoe wordt het
volgende overwogen. [eiser] c.s. hebben aan hun vorderingen ten grondslag
gelegd dat er sprake is van een valse beschuldiging van mishandeling door
[gedaagde sub 1] c.s. Laatstgenoemden hebben echter uitdrukkelijk betwist
dat zij een melding van mishandeling bij het AMK
hebben gedaan -volgens [gedaagde sub 1] c.s. hebben zij slechts hun zorg
omtrent de gezinssituatie van [eiser] c.s. gemeld bij het AMK- terwijl
[eiser] c.s. geen enkel bewijs hebben overgelegd, waaruit volgt dat
[gedaagde sub 1] c.s. een melding van mishandeling hebben gedaan. Uit de
brief van het AMK aan [gedaagde sub 1] van
11 oktober 2005 lijkt eerder het tegendeel te volgen. Hierin wordt
namelijk gesproken over 'geuite zorgen', en niet over een melding van
mishandeling. Uit deze brief blijkt bovendien dat de melding van [gedaagde
sub 1] c.s. niet zonder grond is gedaan, aangezien er in verband met de
problematische gezinssituatie van [eiser] c.s. een hulpverleningstraject
is gestart.
5.5. Hierbij neemt de voorzieningenrechter in aanmerking dat de
bescherming van de rechten van kinderen een zeer groot belang
vertegenwoordigt, hetgeen zowel op nationaal als internationaal niveau in
vele wetten en verdragen is vastgelegd, vanuit de perceptie dat kinderen
een kwetsbare groep mensen vormen die extra bescherming verdient. Zo is de
overheid verplicht om maatregelen te treffen die kinderen beschermen tegen
mishandeling. De overheid doet dat onder meer door burgers in de
gelegenheid te stellen om (desgewenst ook anoniem) melding te maken van
(het vermoeden van) kindermishandeling. Het doen van zo'n melding is niet
onrechtmatig, ook niet als achteraf blijkt dat van mishandeling geen
sprake was. Van een onrechtmatige melding van kindermishandeling is pas
sprake indien blijkt dat er opzettelijk een valse beschuldiging van
kindermishandeling is gedaan. Zelfs indien het zo zou zijn dat [gedaagde
sub 1] c.s. een onjuiste melding van kindermishandeling zouden hebben
gedaan, dan is niet gesteld of gebleken dat zij zulks opzettelijk hebben
gedaan.
5.6. [eiser] c.s. zullen als de in het ongelijk te stellen partij
hoofdelijk in de kosten van het geding worden veroordeeld.
6. De beslissing
De voorzieningenrechter:
wijst de vorderingen van [eiser] c.s. af;
veroordeelt [eiser] c.s. hoofdelijk, des dat de een betalende de ander zal
zijn bevrijd, in de kosten van het geding, tot op heden aan de zijde van
[gedaagde sub 1] c.s. begroot op ? 251,00 aan vast recht en ? 816,00 aan
salaris procureur.
Dit vonnis is gewezen door mr. W.K.F. Hangelbroek, voorzieningenrechter,
en in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier mr. M.
Postma op 15 augustus 2007.
|
