(143) Voogdij: De moeder! (93) De Le Poole norm. Vaste Kamercommissie voor Justitie: "Raad voor de Kinderbescherming laat belang moeder zwaarder wegen dan belang vader" Hun advisering lijkt daardoor uiterst partijdig, waarbij de rapportage vaak te wensen overlaat. Hoe wil de staatssecretaris dit voorkomen?"
Ouders BOYCOT de Raad voor de Kinderbescherming! Openbare aanklachten van burgers tegen het beruchte bestuursorgaan Raad voor de Kinderbescherming (Ministerie van Justitie) in de volksmond nog veel beter bekend als Raad voor de Leugenbescherming en Raad voor de Kindermishandeling

Censuur in Nederland ©

Klop klop!

 

 

Vader Ad Smits Stichting Bureau Jeugdzorg Noord-Brabant presenteerde het beleid van de stichting in mijn zaak aan de rechter terwijl de stichting met mij nog een eerste kennismakingsgesprek moest hebben 

 

Ad Smits,
Joseph Haydnstraat 32
6443 CP Brunssum
Telefoon : 045-5275663

Brunssum, maandag 19 april 1999

Betreft: Stichting Jeugdzorg Noord Brabant.

Geachte Jan Hop,

Sinds een aantal weken heb ik nu internet en heb ook jouw pagina, als ik het zo mag noemen, ontdekt. De reden mag duidelijk zijn, ook ik ben in gevecht met de R.v.d.K. en de jeugdzorg Noord-Brabant i.v.m. mijn beide kinderen. Zij heten X en X, een jongen en een meisje van nu 4 en 9 jaar. Ik heb ze nu al meer als 6 maanden niet gezien, de laatste keer was november 1998, daarvoor 10698. Op een van uw pagina's trof ik een lijst namen aan van de jeugdzorg Noord-Brabant aan, waaronder de naam van de heer Gé Haans, met een S dus op het eind. Met name deze heer heeft gemeend mij te moeten chanteren. Hij deed dit als volgt.

Op 290698 was er een zitting i.v.m. de V.O.T.S. bij de rechtbank in 's-Hertogenbosch. Aldaar "presenteerde" de heer Hovens, ook genoemd op uw namen pagina, reeds het beleid van de SBJN-B aan de rechter. Het vreemde was dat de SBJN-B met mij nog later die zelfde dag een eerste kennismakingsgesprek moest hebben. Mijn verhaal was dus nog niet bekend bij hun, en toch al een beleid!! Bij dit latere gesprek was de heer Haans dus aanwezig samen met de heer Jan Naus, die was op dat moment de voogd. Haans was bij dit gesprek aanwezig volgens zijn zegge vanwege het gecompliceerde karakter van de zaak. Ik had inmiddels een klacht ingediend bij de raad betreffende unit Den Bosch, heb zelfs de excuses gehad van de heer Bruno van Gent.

Hij was betreffende het indienen van de klacht goed op de hoogte bleek dus, en hij zat er enkel bij ter ondersteuning van de heer Naus, althans dat zei hij. Ook beweerde hij dat de heer Naus het gesprek zou voeren, na het gesprek moest ik constateren dat dit niet het geval is geweest. Als Naus drie of vier vragen gesteld heeft was het veel, hij stelde wel de juiste vragen. Dit viel Haans schijnbaar op en snoerde hij hem de mond door het gesprek over te nemen. Naus is inmiddels geen voogd meer en vervangen zonder dat ik het wist!! Na mijn verhaal werd mij mede gedeeld dat X en X bij hun moeder zouden blijven.

Hier was ik fel op tegen, en dit had ik ook duidelijk gemaakt. En ik niet alleen, ook mijn huidige partner kon reeds in de korte tijd dat wij op dat samen waren een aantal eigen ervaringen vertellen en beamen. Mijn ex, als ik het zo even mag noemen, is een vrouw met een ernstige ziekte genaamd M.P.S.. Dit staat voor Meervoudige Persoonlijkheid Stoornis, of makkelijker gezegd, zei heeft stemmen in haar hoofd. Zij heeft reeds meerdere zelfmoord pogingen achter rug, is meerdere malen opgenomen geweest in psychiatrische inrichtingen. Ook heeft zij al eens in een verwarde toestand met een groot mes gedreigd mijn zoon X iets aan te doen, ik zelf kon nog net erger voorkomen. Op 8 maart 1998 is zij nog van de snelweg geplukt en op genomen in een psychiatrische inrichting met een I.B.S..

Vlak voor de SBJN-B dus in beeld kwam heb ik daarnaast ontdekt dat zij er werkelijk maar op los leefde, de huur werd bijvoorbeeld niet betaald en de gevolgen zijn er inmiddels, ze is haar huis uit gezet. Niet alleen dat was de reden, ook kwam er klaarblijkelijk de meest vreemde en rare figuren bij haar over de vloer. Bij de woning bouw regende het klachten van buren, deze hebben mij dit inmiddels ook bevestigd. Zij gebruikte diversen soorten harddrugs, handelde daar in en probeerde dit te bekostigen door als prostituee te werken. Tijdens deze laatst genoemde activiteiten sleepte zij de kinderen op de meest vreemde tijden mee naar haar werk en liet ze slapen bij haar werkgever. Regelmatig stapten mijn kinderen bij haar "werkgever" in pyjama in de auto, soms midden in de nacht. Ook heeft deze werkgever mij meerdere malen bedreigd, naast dat mijn ex dit zelf ook veelvuldig heeft gedaan, zelfs met de dood. Ook door haar familie, zoals ouders en een neef die banden hebben met mensen die onder anderen drugs produceren, waar ik inmiddels ook achter ben gekomen.

Ik heb haar moeder een paar weken voor dit gesprek van een en ander op de hoogte gebracht, zij belde direct mijn ex. Haar moeder wilde dat zij een en ander in haar leven t.b.v. de kinderen liet en recht ging zetten en de kinderen desnoods bij haar bracht. Hierop reageerde mijn ex hysterisch en dreigde zich zelf en de kinderen te doden als ze er ook maar lucht van kreeg als iemand ze bij haar zou komen weghalen. Haar moeder heeft het verder toen maar niet op de spits gedreven, en heeft opgehangen en de politie in Den Bosch gebeld. Deze konden uiteindelijk niets, mijn ex was in hun ogen op het moment dat ze haar spraken normaal. Dat is ook een eigenschap van de M.P.S., je anders voor kunnen doen als je bent. Mijn ex heeft dit zelfs soms volledig onder controle.

Dit verhaal, ondersteund met stukken en opnames van telefoon gesprekken, die Haans en Naus NIET wilde zien en horen, werd afgedaan als mijn "VISIE". Zelfs een fax van de politie kon ze niet overtuigen, een fax aan de raad unit Den Bosch. Een fax waarin de politie zelfs melding maakt van een en ander, onder andere het feit dat moeder dus werkelijk in de prostitutie werkt. Dat dit zelfs is waargenomen door collegae. Die had de raad ze dus NIET gegeven bleek toen, en dit was nieuwe info! Ook voor deze fax waren ze niet gevoelig. Ook wilde ze mij niet vertellen waar mijn kinderen op dat moment waren, ondanks ze mij hadden verteld dat ik met de moeder volgens hun hoofdelijk aansprakelijk waren. Ik kon dus niet mijn verantwoordelijkheden nemen als vader met ouderlijke macht, mijn kinderen veilig stellen.

De situatie was zo erg dat ik dan maar voorstelde de kinderen onder te brengen in een instelling, maar ook dit was onbespreekbaar. Later bleek dit dus niet zo te zijn, de SBJN-B is hoofdverantwoordelijk, al gaven ze het niet toe maar zwegen wel dit onderwerp dood. Al met al, ik bleef bij mijn standpunt en erkende hun beleid dus niet en zal dit van ze lang zal ze leven ook nooit doen in het belang van X en X. Toen dachten ze dus te moeten zeggen dat ik mijn kinderen NIET eerder te horen of te zien zou krijgen voordat ik akkoord was met het beleid. Regelrechte CENSUUR dus, en het mooie is dat ik de uitspraken meermaals op tape heb staan! Uitgesproken door de heer Haans, de heer Naus en de huidige voogdes mevrouw Marianne Castelijn. Deze laatste is volgens mij een bitch van de bovenste plank, zij heeft mij zelfs al uitgemaakt voor een leugenaar. Dit ondanks ik het tegendeel kon bewijzen, maar daartoe ben ik tot op heden niet in de gelegenheid gesteld!!

Ook de heer Paul Hovens kan er wat van. Toen ik een gesprek bij de SBJN-B had te samen met mijn huidige partner, jurist en advocaat (we waren dus met vieren) hebben wij hem en Haans een brief overhandigd van de heer van Gent van de raad. Hij maakt hierin dus o.a. zijn excuus betreffende het onprofessionele gedrag van zijn medewerkers van unit Den Bosch. Hovens meende toen te moeten opmerken dat hij maar zou aan nemen dat de brief echt zou zijn, je kon tenslotte alles tegenwoordig met computers manipuleren! Ook deze uitspraak heb ik op tape, ik ging inmiddels nergens meer naartoe zonder mijn tape recorder.

Inmiddels heb ik een pand verbod betreffende de panden van de SBJN-B. Ik mag niet meer bellen voor info, want die kreeg ik niet. Het zo genaamde hulpverleningsplan is gemaakt zonder dat ik er bij betrokken ben, ondanks dat in de folders van de SBJN-B staat dat dit moet. Als ik bel word er op gegooid, er worden beslissingen genomen zonder mij te informeren. Toen mocht ik alleen nog maar schriftelijk communiceren, ik heb inmiddels meer als dertig brieven geschreven. Op een gegeven moment mocht ik dat dus ook niet meer en dreigde ze alle verdere brieven ongeopend te retourneren. Ik bleef ze bestoken om antwoorden te krijgen op mijn vragen. Ze hebben het een keer gedurfd om een fax retour te zenden, ik denk omdat ik deze brief ook per post heb verzonden. Alles bij elkaar heb ik elf antwoorden gehad op door mij nooit gestelde vragen, dan wel antwoorden die nergens over gaan. Dus eigenlijk heb ik GEEN antwoorden gekregen.

Zo heb ik nu inmiddels al vier keer schriftelijk om de procedures gevraagd waarnaar altijd wordt verwezen, zelfs aangetekend maar hebben doe ik ze dus nog steeds niet. Zelfs de heer Stam, de vervanger van de heer van Tol, heb ik telefonisch gesproken maar ook hij kan me er niet aan helpen en verwijst mij naar de SBJN-B in Den Bosch. Dit ondanks ik hem vertelde hoe een en ander was verlopen inmiddels. Letterlijk zei hij dat hij zich niet wilde bemoeien met het beleid aldaar. Toen ik hem vroeg of het beleid daar dan anders was, was het gesprek ook zo ten einde. Wel zou hij een signaal afgeven naar Den Bosch, maar die ken ik ondertussen. Die zijn als rooksignalen in de nacht, ook totaal nutteloos.

Natuurlijk heb ik bij de interne klachtencommissie een klacht ingediend. Die hebben gehoord dat mevrouw Castelijn mij wederom verteld dat ik inderdaad eerst het beleid moet erkennen. Toch vind men mijn klacht betreffende CENSUUR ongegrond, en zo nog een aantal die ik hard gemaakt heb. Vreemd was wel dat de partijen apart gehoord werden. Toen dit bekend werd gemaakt wist niemand mij te vertellen waarom. Bij de uitslag van de klachtencommissie werd het mij duidelijk gemaakt. Dit was op verzoek van Haans en Castelijn. Ik heb hierover de voorzitter van de klachtencommissie, dhr A.E.L. Kruis, een brief geschreven en verzocht om de zaak op nieuw te behandelen. Dit omdat ik vind dat ik niet gelijk behandeld ben, Haans en Castelijn zijn op hun kantoor gehoord en wij, mijn partner en ik, in het gebouw van de arrondissementsrechtbank van Eindhoven. Ik moet nog antwoord krijgen, als het goed is eind april.

Op een aantal punten heb ik overigens wel gelijk gehad, de heer H.G.J. Peeters de waarnemend regiodirecteur van Den Bosch was het daar niet mee eens natuurlijk. Nu moet ik een persoon aanwijzen die moet gaan communiceren met hun, want met mij willen ze niet meer praten. De reden is volgens mij dat ze mij het bos maar niet ingestuurd krijgen. Je begrijpt, ze kunnen lang wachten op een zogenaamd vertrouwenspersoon. Het ligt niet aan mij dat de communicatie stroef verloopt, ik wil alleen maar antwoorden op de door mij gestelde vragen, en die krijg ik maar niet. Hun lukt het maar niet om mij suf te krijgen met niets zeggende antwoorden, ik blijf bij mijn vragen.

Paul Hovens zei in het al eerder genoemde gesprek zelfs dat ik bepaalde zaken anders zou moeten lezen als dat het op papier staat. Ik zei hem toen dat als hij B bedoelt, dat hij dan ook B moest schrijven en geen A. Ik hoop dat ik je zo weer wat van namen heb kunnen voorzien, als je met mijn ervaring als boven vermeld iets kan moet je het doen. Zet het bijvoorbeeld maar tussen de anderen verhalen, zo als het hier staat of beknopter. Laat het me even weten via E-mail. Je begrijpt dat ik nog veel meer dingen weet en ervaren heb, ik zal zo nu en dan wat van me laten "horen".

Ter info, er is ook een vestiging van het ABJ in 's-Hertogenbosch. De directeur aldaar is de heer drs. A. van V.. Ook werkt daar een zekere mevrouw Vermeulen, betreffende het ABJ en de jeugdzorg Noord-Brabant zal ik je een volgende keer meer mailen.

Hopende je voldoende te hebben geïnformeerd teken ik,

Hoogachtend met vriendelijke groet en veel succes met het bestrijden van de gewetenloze medewerkers bij de diversen instanties,

Ad Smits, vader van X en X Smits. 

Ook ik ben een vader die men probeert knock-out te slaan, maar dit zal NIET lukken!

 

 

 

Ouders BOYCOT de Raad voor de Kinderbescherming

Een boycot is, in de oorspronkelijke zin, het verbreken van (handels)relaties met een land, een bedrijf of een individu. In de brede zin is het ook een verzaking om iets te doen, bijvoorbeeld een verkiezing boycotten om een statement te maken. De redenen van een boycot kunnen van politieke aard zijn of dienen om een vorm van wraak uit te oefenen of iemand te isoleren. Het woord ontstond in Ierland, waar de hardvochtige Engelse rentmeester Charles Cunningham Boycott (1832–1897) zo door zijn pachters werd gehaat, dat zij hem in 1879 volledig isoleerden.

Bekende (oproepen tot) boycots in de geschiedenis zijn o.a.
- de oproep van de Indiase leider Mahatma Gandhi om geen Engelse producten te kopen.
- de Montgomery-busboycot die begon in 1955 en leidde tot het einde van de rassenscheiding in bussen.
- de olieboycot van OPEC-landen tegen westerse landen die Israël hadden bijgestaan in de Jom Kippoeroorlog, wat in 1973 leidde tot de oliecrisis,
- en de boycot van Zuid-Afrikaanse producten ten tijde van de apartheidspolitiek.
- de boycot van joodse winkels in Duitsland en Oostenrijk, tijdens en in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog.
- Olympische Spelen 1956 in Melbourne vanwege de rol van de Sovjet-Unie in de Hongaarse opstand.
- de boycot van de Raad voor de kinderbescherming in Nederland na het ONDERONSJE met BARRAU om Leenders/Nienhuis uit het GEZAG te zetten.

 

CENSUUR IN NEDERLAND ©    Groep Hop ©    Boycot RvdK    NBG    BSC    Modelbrief 91    Modelbrief 465    Oorlog op de Veluwe: (340) (425) (459) (379)    Farizeeërs gesignaleerd!
Het verzet op internet begon op de Veluwe in 1997 (1) (16) en daar waren ze bij de rechtbank Zutphen niet zo blij mee. (12) (95) (710)
(Wraking, naam en nevenfuncties rechters)