In de brief van 14-12-2000, die de heer Visser heeft geschreven naar aanleiding van uw gesprek op de vestiging, wordt inderdaad toegegeven dat bepaalde zaken niet naar behoren zijn verlopen. Visser heeft hiervoor schriftelijk zijn excuus aangeboden en gezegd deze zaken binnen de vestiging Haarlem te bespreken. Ik heb de gegrond verklaarde klachten eveneens doorgenomen en ben tot de conclusie gekomen dat de heer Visser juist heeft gehandeld. Alle zaken waar u terecht over heeft geklaagd, kunnen niet teruggedraaid worden. Ik zie dan ook niet in wat er, naast welgemeende excuses, nog aan gedaan kan worden. Uw voorstel, dat het rapport gewijzigd zou moeten worden, is geen optie. Het rapport ligt ‘vast’ en kan derhalve niet meer gewijzigd worden.

Hoewel de problemen bij N. en B. minder ernstig waren, werden ook bij hen gronden aanwezig geacht om een ondertoezichtstelling te kunnen verzoeken. De bedreiging in de ontwikkeling van de kinderen als ze geen omgang zouden hebben, was een belangrijk argument en de steun die een gezinsvoogd zou kunnen geven aan de kinderen en aan mevrouw Van E. werd ook in het belang van de kinderen geacht. Wat dit laatste punt betreft is er op de een of andere wijze sprake van een misverstand: de raadsonderzoeker dacht bij mevrouw te hebben opgemaakt dat ze de steun van een gezinsvoogd op prijs zou stellen; mevrouw Van E. zegt dat ze de maatregel als een straf ervaart. Ik ben het met u eens wanneer u zegt dat de onderbouwing van het verzoek in het raadsrapport beter beschreven had moeten worden. In zijn brief d.d. 14-12-2000 naar aanleiding van het klachtengesprek op de vestiging heeft de heer Visser dit ook erkend. Hij schrijft hierover: “Hun situatie komt daardoor onvoldoende expliciet aan de orde bij de beantwoording van de onderzoeksvragen, hetgeen ten koste is gegaan van een heldere onderbouwing van de ondertoezichtstelling voor de jongste kinderen. Voor wat betreft de onduidelijke onderbouwing acht ik uw klacht gegrond.

Gedurende het raadsonderzoek zijn er vijf informanten gehoord. Mevrouw Van E. is van mening dat ten onrechte de vorige schooljuf van K. niet is gehoord. De raadsonderzoeker was ten tijde van het schrijven van het rapport van mening dat zijn over voldoende informatie over K. beschikte. Er werd niet verwacht dat de juf méér en andere informatie over K. kon verschaffen dan er al lag. Dit is de keuze geweest van de Raad, waar goed over nagedacht is. Wel ben ik van mening dat deze keuze beter gemotiveerd had moeten worden. Ten aanzien van onvoldoende motivatie acht ik uw klacht gegrond.

In het klachtgesprek is gesproken over het feit dat het geheime adres van moeder naar vader is gestuurd. Het is inderdaad heel vervelend dat dit is gebeurd. Afgezien van het (nogmaals) namens de Raad aanbieden van welgemeende excuses, is er momenteel weinig dat ik kan doen om het gebeuren terug te draaien. Uw klacht hierover is zonder meer gegrond. Ik zal hier binnen de Raad structureel aandacht voor vragen en voorstellen doen dit voortaan te voorkomen.

In klacht nummer 11 klaagt u over dat de sociale contacten van moeder en kinderen met de buurtbewoners ter onrechte niet in het rapport zijn vermeld. Hierin hebt u gelijk; ik acht u klacht gegrond.

Klacht 47 betreft de pseudo-gezinsvoogdij instelling. U heeft gelijk wanneer u zegt dat in het rapport Stichting Bureau Jeugdzorg Amsterdam had moeten staan.

Gezien het bovenstaande kom ik tot de conclusie dat er inderdaad bepaalde aspecten zorgvuldiger behandeld hadden moeten worden. Wij zullen er in voorkomende gevallen lering uit trekken.

De beslissing klacht gegrond